Laarzen van het Britse erfgoed Hunter komen nu uit China

Ditmaal geen MobileMac review over spullen met een stekker of een geavanceerd waterdicht iPhone of iPad hoesje maar over vergane glorie dankzij een fotomodel die van een kaplaars een fashion item maakte.

Hunter is opgericht in 1856 en is daarmee een klassiek Engels merk wat hofleverancier is van de Britse koninklijke familie en door de jaren heen veel bekendheid heeft verworven doordat Lady Di ze droeg maar ook veel celebrities en daar is het klassieke merk Hunter vermoedelijk aan ten onder gegaan.

Door de groeiende vraag in onder andere de Verenigde Staten was Hunter in 2008 genoodzaakt om drastisch te hervormen. De 96-jarige fabriek in het Schotse Dumfries ging dicht en moest deels verhuizen naar Edinburgh maar inmiddels worden de beroemde Hunter laarzen gemaakt in China en dat is ook het einde van de kwaliteit van de beroemde laarzen.

Als je geen grootgrondbezitter bent ken je de Hunter laarzen vermoedelijk via Kate Moss die ze veelvuldig heeft gedragen op de Glastonbury festivals of via de rode Hunter “wellies” van Angelina Jolie in de film Mr. & Mrs. Smith. Het Kate Moss effect behoede Hunter in 2005 wel van een vroegtijdige ondergang.

Als ik het over Hunter laarzen heb bedoel ik de Original Green Wellington laarzen uit 1956 die tegenwoordig de Original boot heet. Het iconisch ontwerp uit de jaren vijftig bestaat nog steeds uit 28 delen die in China met de hand worden gemaakt. Alleen is er door een aantal overnames toch wat aangepast in het productieproces waardoor de kwaliteit van de laarzen niet meer hetzelfde is.

De Chinese Hunter laars mag dan wel visueel hetzelfde zijn als het ontwerp uit 1956, er is wel een verschil. De laarzen scheuren na 2 maanden al waardoor je al gauw natte voeten krijgt en dat is voor een regenlaars niet handig.

Vorig jaar kreeg ik in mijn Hunter laarzen die een paar maanden jong waren ineens natte voeten en kon niet zo snel ontdekken hoe dit kwam maar uiteindelijk bleek dat de lijmnaad aan de zijkant van de laars spontaan openbarst. Er ontstaat een klein scheurtje op het knikpunt waardoor al snel water naar binnen dringt zelfs als je door een vochtig (dauw) grasveld loopt.

In diezelfde periode begonnen de nieuwe Hunter laarzen van mijn zoontje ook ineens spontaan te verschilveren, het leek net of de coating van de laarzen losliet. Volgens Hunter is het verschilferen van de laarzen van mijn zoontje een extreem zeldzaam probleem:

“We are proud that occurrences such as this are extremely rare, but we appreciate it has been very disappointing for you. I wish to assure you that Hunter takes the matter of quality seriously and aim to continually improve the performance of our products, for now and the future. We have invested significantly in our quality teams at our supply bases and have introduced robust physical product testing in line with globally recognised industry standards to continually improve the quality of our products, for now and the future”.

Over de oorzaak van de scheuren in mijn laarzen heb ik nooit een antwoord gekregen zodat ik er automatisch vanuit ging dat dit probleem ook zeer zeldzaam was. Dat bleek helaas niet zo te zijn.

Ik kocht onlangs weer nieuwe Hunters en na 2 maanden kreeg ik weer natte voeten op dezelfde plekken waar mijn oude Hunters ook scheurden. Via een kleine zoektocht via Google ontdekte ik al gauw lotgenoten met natte voeten en als je nog wat verder zoekt blijkt dat de Chinese Hunter laarzen niet zo goed zijn als de Original Green Wellington laarzen uit 1956.

Ik gebruik mijn Hunters voornamelijk om de hond uit te laten als het nat is buiten. Als ik het technisch bekijk via de gegevens van mijn Apple Watch heb ik zo’n 140 kilometer gelopen op de laarzen voordat ze beginnen te lekken.

De lekkages ontstaan na ongeveer twee maanden en steeds op dezelfde plekken bij het knikpunt van de laarzen. Dit is na een wandeling van 5 minuten door nat gras al zichtbaar in de vorm van natte sokken.

Het afgelopen jaar heb naast mijn Hunters ook Solognac laarzen van €29,99 gedragen en die vertonen na honderden kilometers nog geen enkele vorm van lekkage. Ze zijn niet alleen 1/4 van de prijs van een paar Hunter laarzen maar hebben mij inmiddels overtuigd dat Hunter laarzen niet meer zijn wat het is geweest.

Het nieuwe fashionable Hunter richt zich vooral op de bezoekers van festivals. Een weekendje Glastonbury is geen enkel probleem voor de laarzen van Hunter en je kan er daarna vast ook nog wel een paar dagen op dansen.

Voor klassieke bezigheden zoals de hond uitlaten of wandelen zijn ze helaas niet meer geschikt. Je moet de laarzen vooral zien als een hip fashion artikel voor festivals en om te dragen in de van Baerlestraat als het droog is. Maar als je echt hip wil zijn moet je Franse Le Chameau laarzen kopen.

Hunter kan dan wel zeggen dat ze hofleverancier is van de Britse Royals maar ondertussen zie ik veel foto’s waaruit blijkt dat de jonge garde zoals Kate Middleton en prins Harry op Le Chameau wellington boots lopen en niet meer op Hunters. Ook daar heeft het Kate effect toegeslagen maar dan in de vorm van duurzame Le Chameau laarzen.

Als je zoals ik in 1 jaar 3 paar Hunter laarzen koopt voor €130 per paar die na 2 maanden al gaan lekken is dat teleurstellend en nog meer als blijkt dat je goedkope rommel krijgt uit China waar je wel de klassieke prijs voor betaald.

Mijn allereerste paar Hunters heb ik jaren gedragen en duizenden kilometers op gelopen. Die kwamen uit een fabriek in het Schotse Dumfries en niet uit China en toen waren regenlaarzen ook nog niet hip….