kwaliteit

MobileMac review: de DJI Spark is de ideale pop-up drone

Net toen iedereen dacht dat we het qua innovatie op drone gebied wel even gehad hebben verscheen er begin dit jaar een gerucht dat DJI naast de Mavic Pro ook nog een kleinere drone ging lanceren. Het bleek te gaan om de DJI Spark die je kan zien als een selfie drone maar ook als instapmodel voor iedereen die snel even een foto of video wil maken op een veilige manier. Daarnaast heeft de Spark een aantal verbeteringen die ten opzichte van de Mavic iets meer doordacht zijn zoals de ophanging van de gimball en de camera. In deze MobileMac review kijken we uitgebreid naar de DJI Spark die inmiddels volop verkrijgbaar is vanaf €599,00.

De DJI Spark is verkrijgbaar in de kleuren wit, lichtgroen, geel, blauw en rood. Naast de standaard versie van €599,00 in deze review is er ook nog een fly-more combo pakket te koop voor €799,00. Een hoop geld maar wel het overwegen waard omdat je daarbij niet alleen een extra accu krijgt maar ook een Spark Remote Controller, een acculader (charging hub) om maximaal 3 accu’s tegelijkertijd op te laden, Prop Guards, een tas en acht propellers.

Helaas was deze fly-more comboset nog niet verkrijgbaar op het moment dat wij de Spark kochten en waren we genoodzaakt om achteraf nog 2 extra accu’s (€112), een charging hub (€79) en de Spark Remote Controller van €179 te kopen. Daarmee zijn we ook ruimschoots over het aankoopbedrag van het fly-more combo pakket heen gegaan. Goedkoop was in dit geval echt duurkoop en het is eigenlijk best raar dat DJI deze extra aanvullende set niet gewoon los verkoopt voor eigenaren van een standaard Spark.

Het uitpakken van de Spark doet je al gauw denken aan Apple producten. Alles zit keurig verpakt. Links zie je de doos waarin de Spark zit en rechts een zwart doosje van karton met accessoires zoals de oplader.

De Spark zit verpakt in een opbergcase die gemaakt is van zwart polystyreen. Deze doos van piepschuim is redelijk duurzaam en werkt prima als case voor de Spark. Op het deksel zit een opliggend DJI logo zodat je bij het openen van de doos goed ziet wat de bovenkant is. Rondom de doos zit een label van karton met daarop de tekst dat je voor €69 ook nog DJI Care kan kopen. Het is een soort Apple Care voor je drone waarmee je binnen één jaar na aankoop je Spark tot wel twee maal kan laten vervangen. Volgens de voorwaarden zelfs als je Spark onverhoopt een keer in de zee valt maar voorwaarde is wel dat je de Spark normaal gebruikt. De extra garantie is verbonden aan het serienummer van je Spark en moet binnen 48 uur na aankoop van de Spark worden gekocht en geactiveerd.

In de doos tref je naast de Spark ook een setje reserve propellers aan. In de doos zitten nog uitsparingen voor twee extra accu’s en een setje extra propellers. In de case is geen ruimte voor de bijgeleverde USB-oplader en dat is logisch omdat de meeste mensen de drone na gebruik thuis pas weer opladen.

Als je de Spark voor het eerst uit de doos haalt valt meteen op hoe goed de bouwkwaliteit is. Alle onderdelen voelen zeer duurzaam aan. Kwetsbare onderdelen zoals de sensoren en de camera zijn voorzien van stickers en moet je voor de eerste vlucht verwijderen.

De vouwbare propellers lijken qua constructie identiek aan de Mavic Pro maar ze zijn bijna 50% kleiner, net als de rotors van de Spark die ook veel kleiner zijn. Toch zijn ze best krachtig want tot en met windkracht 5 konden we prima vliegen.

Aan beide zijkanten van de drone zitten twee rechthoekige gaatjes. Deze dienen als lucht uitlaat voor de koeling van de DJI Spark drone.

In eerder uitgelekte afbeeldingen van de Spark zie je duidelijk een ventilator plus koelribben. Die koeling is hard nodig want de Spark is eigenlijk een geavanceerde vliegende 24-core computer.

Aan de voor- en onderkant van de Spark zitten VPS sensoren (vision positioning system) die samen met de GPS en de 24-core computer dienen als slimme meetinstrumenten om objecten te herkennen en te ontwijken. Ze zitten niet op de achterkant van de Spark dus let goed op als je achteruit vliegt.

Nieuw is dat de sensor op de voorkant (3D Sensing System) van de Spark in staat is om personen te herkennen en dat je de drone kan besturen via (Palm Control mode) handgebaren. De Spark laat je opstijgen vanaf je hand en je kan hem vervolgens met je hand wenken om naar links of rechts te vliegen of omhoog en omlaag. Als je met je armen zwaait vliegt de Spark 3 meter achteruit en omhoog en dat is volgens DJI de ideale hoogte om een selfie te maken via een handgebaar. De LED’s onder de Spark gaan vervolgens knipperen en de Spark neemt na enkele seconden een foto. Als je de Spark weer wil laten landen zwaai je naar hem. De Spark vliegt terug naar het punt waar hij is opgestegen en als je, je hand uitsteekt land hij weer keurig op je hand. Via deze video kan je zien hoe dat werkt. Een grappige feature maar bediening via een iPhone werkt ook prima.

De Spark heeft een mechanische 2-assige verticale gimbal. De horizontale x-as ontbreekt maar via ingebouwde software die DJI ultra smooth technologie noemt merk je daar eigenlijk weinig van maar soms bij zijwaartste bewegingen mis je de horizontale x-as en dan zie je het in beeld mis gaan. Al met al is de Spark in staat om zeer stabiele beelden te registreren. Met je iPhone kan je de camera laten tilten (van boven naar beneden) maar pannen (van links naar rechts) is niet mogelijk. Dit kan je natuurlijk ondervangen door je drone zijwaarts te laten draaien maar dat vergt enige oefening omdat je dan al snel schokjes in beeld ziet.

De Spark is voorzien van een f/2.6 groothoeklens van 5 elementen die qua beeldhoek vergelijkbaar is met een 25mm lens. Ondanks de groothoek heeft de camera weinig vertekening in de hoeken en zijn er nauwelijks chromatische aberraties waarneembaar. De beelden zijn soms net iets te scherp en net iets te donker maar daar gaat DJI in toekomstige software updates vast wel iets aan doen. Het is in ieder geval geen onoplosbaar probleem en over het algemeen zien de foto’s die je met de Spark neemt er prima uit.

De camera kan alleen 1080p video registreren met een maximale framerate van 30 frames per seconde. De bitrate is 24 Mbps en dat is voor 1080p prima maar de mogelijkheid om een hogere framerate te kiezen ontbreekt en dat is met de codec die de Spark gebruikt bij snelle bewegingen soms te zien. Niet voor een leek maar als je het beeld van een Mavic Pro gewend bent dan valt het pas op.

De 1/2.3″ CMOS  beeldsensor die in de Spark zit vrijwel identiek is aan die van de Mavic Pro. De sensor van de DJI Spark is groter dan de 1/3″ sensor die je in de iPhone 7 aantreft. De Spark is hierdoor gevoeliger voor licht en in staat om kleuren beter vast te leggen. Alles valt en staat daarnaast natuurlijk met de software en DJI staat er wel om bekend dat ze via software updates in staat zijn om die kleuren goed te verstieren. Het is niet mogelijk om RAW foto’s op te slaan maar alleen .jpg bestanden. Naast het nemen van foto’s kan je met de Spark ook horizontale of verticale panorama’s opnemen en er is een extra mode om een extra diepte effect in foto’s te creëren. Zeg maar wat je ook kan met de tweede camera van de iPhone 7 Plus maar dan doet de Spark dat via de 3D vision technologie om zo wat extra scherptediepte te creëren. Leuk maar verwacht dar niet veel van. Achteraf zo’n effect toepassen via Photoshop is mooier.

Het weglaten van de derde as in de gimbal, RAW mode, geavanceerde video en foto instellingen, opname op een hogere video resolutie of een hogere framerate hebben ze bij DJI bewust weggelaten om te grote concurrentie voor de Mavic Pro te voorkomen. Via firmware updates kan DJI nog een hoop goed maken maar dan moeten ze waarschijnlijk eerst de Mavic Pro II lanceren. DJI heeft bewust geen 4K video mogelijkheid in de Spark gedaan om de video bestanden snel en makkelijk te kunnen delen. Dat delen kan je direct vanaf de Spark doen door bestanden naar je iPhone te downloaden en te delen. Hou er wel rekening mee dat de bestanden die op het micro-SD kaartje staan een hogere resolutie hebben en dus beter zijn om toe delen.

Wat vooral prettig is aan de Spark ten opzichte van de mavic Pro is dat je niet steeds scherp moet stellen. De fixed focus lens van de Spark werkt prima als een point and shoot camera in de lucht en de foto’s zijn prima. Bij helder zonlicht of bij schemer moet je de instellingen wat tweaken maar dat is normaal. Je kan gebruik maken van belichtingscompensatie, de sluitersnelheid aanpassen, de ISO-waarde wijzigen of de witbalans aanpassen.

Als je de Spark voor het eerst optilt schrik je van het gewicht en nog meer als je ook wel eens een DJI Mavic Pro  in je hand hebt gehouden. De Spark weeg iets meer dan 3 ons en dat is nog minder dan alleen al het gewicht van de controller van de Mavic Pro en aanzienlijk minder dan de 734 gram die de Mavic Pro zelf weegt. De Spark valt in de categorie mini-drones en maakt de toch al niet zo grote Mavic Pro ineens reusachtig.

Aan de onderkant van de Spark tref je 4 zwarte voetjes aan die dienen als landingsgestel. Grappig detail is dat de achterste twee voetjes van kunststof standaard op alle accu’s zitten. Bij de Mavic Pro moet je na elke vlucht een klemmetje om de gimbal doen en een doorzichtig afdekkapje op de camera plaatsen. Bij de Spark is dat niet nodig en de voetjes hoef je ook niet in te klappen. Dat scheelt na een vlucht een hoop tijd. De Spark kan je na de landing binnen 10 seconden weer opbergen.

Op de onderkant van de Spark zie je de twee VPS sensoren plus daarboven een minuscule camera. Na het opstijgen maakt de camera een foto van de thuisbasis die de Spark bij een Return to Home (RTH) landing als referentie gebruikt. Als de foto en het live-beeld identiek zijn land de Spark vrijwel op dezelfde plek waar hij is opgestegen. De vier koperkleurige blokjes (afbeelding rechts) op de accu dienen overigens voor een docking station oplader die later dit jaar als extra accessoire verschijnt.

De DJI Spark is voorzien van een intelligente accu waarvan je de status kan monitoren via de DJI App. Als de accu volledig is opgeladen kan je er maximaal 16 minuten mee vliegen. In de praktijk haalden we tijden van gemiddeld zo’n 14 minuten. Dat lijkt kort maar aangezien de accu maar een capaciteit heeft van 1480mAh is dat toch best bijzonder.

De accu is te verwijderen door de twee zwarte schuifknopjes op de zijkant van de accu naar achteren te trekken. De connector van de accu valt via het schuifmechanisme prima in de body van de Spark. In de binnenkant van de Spark tref je ook het serienummer aan plus een QR-code om de Spark aan de DJI-app te koppelen. Deze code is voorzien van een wifi-wachtwoord waarmee je de Spark met je i of smartphone kan verbinden.

Hierboven de volledige inhoud van de standaard versie van de Spark. Naast de drone zelf zie je de accu, een extra setje propellers, een snelstartgids, twee handleidingen en de oplader.

Het opladen van de 1480 mAh LiPo 3S 11.4 V accu via de micro-USB poort met de standaard bijgeleverde USB oplader duurt 1 uur en 20 minuten. Het laden via een micro-USB poort is ook handig als je op plekken komt waar je niet zo snel een stopcontact tegen komt. De Spark is dan redelijk snel op te laden via zonne energie of via een powerbank.

Als je meerdere accu’s hebt is het handig om de DJI Charging Hub te kopen voor € 79. Met die hub kan je 3 accu’s tegelijkertijd opladen en verkort je de laadtijd. 1 accu laden duurt dan nog maar 52 minuten, twee accu’s 55 minuten en 3 accu’s kunnen worden opgeladen in 1 uur en 25 minuten. Zo’n hub scheelt dus een hoop tijd en je hoeft ook niet steeds accu’s te wisselen tijdens het laden. De voeding van de hub is daarnaast ook nog voorzien van twee USB-poorten waarmee je tegelijkertijd andere hardware zoals een iPhone kan opladen.

We hebben de Spark 3 maanden uitgebreid getest en kunnen concluderen dat hij veel handiger is dan de Mavic. Als je even snel een foto wil maken dan is de Spark ideaal en zeker ook om mee te nemen. Via firmware updates zien we dat de Spark ook steeds beter aan het worden is. We zijn hem 1 keer bijna kwijt geraakt omdat we via de remote controller de verbinding verloren. Dat was op slechts 100 meter hoogte toen we een (voorgeprogrammeerde) orbit aan het maken waren. Uiteindelijk kregen we weer verbinding en konden we de Spark weer bedienen maar dat zijn wel momenten dat je even schrikt. Overigens zou de Spark ook gewoon weer moeten terugkeren naar het opstijgpunt via de return to home functie dus was er eigenlijk weinig aan de hand.

Als je de Spark voor het eerst in gebruik neemt moet je hem eerst updaten via de DJI GO app. Als je al extra accu’s hebt gekocht dan is de kans groot dat je de accu’s ook moet voorzien van nieuwe firmware.

De Spark moet via een internetverbinding geactiveerd worden en op die manier weet DJI ook dat je over de meest actuele data beschikt zoals no-fly zones maar ook de laatste firmware updates die je Spark ook veiliger maken. Het is daarnaast verstandig om te beginnen in de beginner mode. Zo wen je snel aan de bediening van de Spark.

Via firmware updates heeft DJI de Spark ook voorzien van de laatste geofencing updates. Dit komt er op neer dat je in de buurt van een luchthaven niet kan opstijgen met je Spark. In een CTR gebied kan je dit soort meldingen nog negeren. Je kan updates niet negeren anders kan je Spark ook niet meer opstijgen.

Via de DJI GO app kan je na je vlucht ook gedetailleerde vluchtgegevens raadplegen. Op een kaartje zie je waar je hebt gevlogen en je kan je vluchtbewegingen plus de meldingen tijdens je vlucht ook terugkijken op de kaart. Je ziet daarnaast je locatie, duur van de vlucht, maximale hoogte en de afstand die je hebt gevlogen. In de app zie je ook mini snapshots van het gebied waarin je hebt gevlogen.

Via de extra controller die standaard in het fly-more pakket zit of voor €179 te koop is als extra accesoire is het mogelijk om in Sport mode 50KM per uur te vliegen. Wij hebben die snelheid ervaren als racedrone snelheid en de Spark is zeer wendbaar en snel in de lucht met de extra controller. Ook bij harde wind hebben we de wat extra snelheid als erg prettig ervaren. Met de controller kan de Spark opstijgen tot een hoogte van 120 meter en maximaal 2 kilometer wegvliegen vanaf het opstijgpunt. Zowel via de controller als met je iPhone zie je tijdens de vlucht 720p real-time video via de camera op de voorkant van de Spark. Het is ook mogelijk om te vliegen via de DJI Goggles maar dit is in Nederland (nog) verboden.

Via je iPhone kan de Spark maximaal tot een hoogte van 50 meter vliegen en maximaal 100 meter vanaf de plek waar je bent opgestegen. Dat lijkt weinig maar in de praktijk is dat geen belemmering en als je toch verder wil vliegen moet je dus een extra controller kopen.

Doordat de Spark zo klein is moet je hem vrijwel altijd vanaf een vlakke ondergrond laten opstijgen, tenzij je hem wil gebruiken als grasmaaier. De bijgeleverde polystyreen opbergcase is ideaal als lanceerplatform en als je wat meer vlieguren hebt gemaakt kan je de Spark ook vanuit je hand laten opstijgen en weer laten landen.

Het is niet nodig om de propellers uit te vouwen omdat de centrifugale kracht van de rotors zo sterk is dat dit vanzelf gaat. Het is wel belangrijk om je Spark altijd goed in de gaten te houden. De Spark mag dan wel een schattig uiterlijk hebben maar de propellers zijn in staat om je vingertopjes in no-time af te hakken. Het is net een vliegend scheermes, onthou dit dus altijd als je vliegt.

Via de gratis DJI app kan je gebruik maken van voorgeprogrammeerde bewegingen die allemaal een hoge cinematografische kwaliteit hebben. Zo vliegt de Spark in rocket mode recht omhoog, in circle mode om je heen via de helix  rondom een object en steeds verder van je af en via de dronie van je af en omhoog. De camera blijft tijdens alle voorgeprogrammeerde beweging gericht op het onderwerp wat je vooraf hebt geslecteerd. Via de TapFly mode kan je op het display van je iPhone aangeven waar de Spark naartoe moet vliegen. Via ActiveTrack kan je personen selecteren zodat de Spark iemand volgt. Deze geautomatiseerde modes hebben we getest en ze werken na een aantal software updates inmiddels zeer goed. Wel is het verstandig om altijd je iPhone bij de hand te houden om de geautomotiseerde mode via de rode onscreen stop knop te onderbreken. Tot slot kan je ook gebruik maken van de Tripod mode die zorgt voor ultra stabiele shots. Denk daarbij aan een statief en steadycam op grote hoogte.

De Spark is voorzien van duidelijke LED lampjes rondom de rotors die Geel, rood of groen kunnen oplichten. De kleur of pulserend (knipperend) licht geeft daarbij de status aan. Op de afbeelding linksboven zie je het lampje van het 3D Sensing Systeem wat op een foto erg op een infrarood lampje lijkt. Overdag zijn de LED’s ook goed zichtbaar en zijn vooral handig ter indicatie als je een foto of video maakt en om te zien waar precies de voorkant van je drone zit.

De Spark kan standaard tot een maximale hoogte van 50 meter vliegen. Als je kijkt naar de bovenstaande afbeelding dan valt meteen op dat de Spark het overige luchtverkeer niet snel zal hinderen. Toch is de wetgeving in Nederland vrij streng en je moet je daar met een Spark ook aan houden. Via deze website kan je zien waar je wel en niet mag vliegen. De Spark kan vanwege de maximale standaard vlieghoogte van 50 meter prima vliegen in een CTR-gebied en zelfs in de meeste NO-Fly zones maar het gaat nog jaren duren voordat de overheid dat ook snapt. Het voelt nu alsof ze de regels over het vliegen met een Boeing gelijktrekken met de wetgeving voor een sportvliegtuigje. Via deze website kunnen beginnende drone piloten alle regels over het vliegen met een drone lezen.

Ondertussen zagen we dat de DJI Spark Fly-more Combo af en toe al te koop is voor €749,00. Dat is echt geen geld voor deze slimme mini drone. We hebben eerder dit jaar de Mavic Pro getest maar door het gebruiksgemak van de Spark kunnen we die niet meer echt aanraden. Nu meteen een Spark kopen is ook niet slim omdat DJI op 28 september aanstaande weer met iets nieuws komt. Wat dat is, is nog niet duidelijk maar denk daarbij aan handgebaren om je drone te besturen. Tot slot nog enkele foto’s die we afgelopen tijd hebben gemaakt met de Spark. Wij zien de Spark vooral als een vliegend fototoestel om snel even een foto te maken. Zeg maar pop-up drone, gauw even naar boven, foto maken en weer naar beneden. Als je 5 meter stijgt boven een groepje mensen heb je al een verbazingwekkende leuke en bijzondere foto. Video werkt ook goed maar de maximale framerate is wat laag en de hoogste resolutie is 1080p.

Moeder aarde in Delft.
Schip in de Caracasbaai, Curaçao
Jan Thiel Beach, Curaçao.
Jan Thiel Beach, Curaçao.
Fort Beekenburg, Curaçao.
Polder nabij Delft vlak na zonsondergang.

Laarzen van het Britse erfgoed Hunter komen nu uit China

Ditmaal geen MobileMac review over spullen met een stekker of een geavanceerd waterdicht iPhone of iPad hoesje maar over vergane glorie dankzij een fotomodel die van een kaplaars een fashion item maakte.

Hunter is opgericht in 1856 en is daarmee een klassiek Engels merk wat hofleverancier is van de Britse koninklijke familie en door de jaren heen veel bekendheid heeft verworven doordat Lady Di ze droeg maar ook veel celebrities en daar is het klassieke merk Hunter vermoedelijk aan ten onder gegaan.

Door de groeiende vraag in onder andere de Verenigde Staten was Hunter in 2008 genoodzaakt om drastisch te hervormen. De 96-jarige fabriek in het Schotse Dumfries ging dicht en moest deels verhuizen naar Edinburgh maar inmiddels worden de beroemde Hunter laarzen gemaakt in China en dat is ook het einde van de kwaliteit van de beroemde laarzen.

Als je geen grootgrondbezitter bent ken je de Hunter laarzen vermoedelijk via Kate Moss die ze veelvuldig heeft gedragen op de Glastonbury festivals of via de rode Hunter “wellies” van Angelina Jolie in de film Mr. & Mrs. Smith. Het Kate Moss effect behoede Hunter in 2005 wel van een vroegtijdige ondergang.

Als ik het over Hunter laarzen heb bedoel ik de Original Green Wellington laarzen uit 1956 die tegenwoordig de Original boot heet. Het iconisch ontwerp uit de jaren vijftig bestaat nog steeds uit 28 delen die in China met de hand worden gemaakt. Alleen is er door een aantal overnames toch wat aangepast in het productieproces waardoor de kwaliteit van de laarzen niet meer hetzelfde is.

De Chinese Hunter laars mag dan wel visueel hetzelfde zijn als het ontwerp uit 1956, er is wel een verschil. De laarzen scheuren na 2 maanden al waardoor je al gauw natte voeten krijgt en dat is voor een regenlaars niet handig.

Vorig jaar kreeg ik in mijn Hunter laarzen die een paar maanden jong waren ineens natte voeten en kon niet zo snel ontdekken hoe dit kwam maar uiteindelijk bleek dat de lijmnaad aan de zijkant van de laars spontaan openbarst. Er ontstaat een klein scheurtje op het knikpunt waardoor al snel water naar binnen dringt zelfs als je door een vochtig (dauw) grasveld loopt.

In diezelfde periode begonnen de nieuwe Hunter laarzen van mijn zoontje ook ineens spontaan te verschilveren, het leek net of de coating van de laarzen losliet. Volgens Hunter is het verschilferen van de laarzen van mijn zoontje een extreem zeldzaam probleem:

“We are proud that occurrences such as this are extremely rare, but we appreciate it has been very disappointing for you. I wish to assure you that Hunter takes the matter of quality seriously and aim to continually improve the performance of our products, for now and the future. We have invested significantly in our quality teams at our supply bases and have introduced robust physical product testing in line with globally recognised industry standards to continually improve the quality of our products, for now and the future”.

Over de oorzaak van de scheuren in mijn laarzen heb ik nooit een antwoord gekregen zodat ik er automatisch vanuit ging dat dit probleem ook zeer zeldzaam was. Dat bleek helaas niet zo te zijn.

Ik kocht onlangs weer nieuwe Hunters en na 2 maanden kreeg ik weer natte voeten op dezelfde plekken waar mijn oude Hunters ook scheurden. Via een kleine zoektocht via Google ontdekte ik al gauw lotgenoten met natte voeten en als je nog wat verder zoekt blijkt dat de Chinese Hunter laarzen niet zo goed zijn als de Original Green Wellington laarzen uit 1956.

Ik gebruik mijn Hunters voornamelijk om de hond uit te laten als het nat is buiten. Als ik het technisch bekijk via de gegevens van mijn Apple Watch heb ik zo’n 140 kilometer gelopen op de laarzen voordat ze beginnen te lekken.

De lekkages ontstaan na ongeveer twee maanden en steeds op dezelfde plekken bij het knikpunt van de laarzen. Dit is na een wandeling van 5 minuten door nat gras al zichtbaar in de vorm van natte sokken.

Het afgelopen jaar heb naast mijn Hunters ook Solognac laarzen van €29,99 gedragen en die vertonen na honderden kilometers nog geen enkele vorm van lekkage. Ze zijn niet alleen 1/4 van de prijs van een paar Hunter laarzen maar hebben mij inmiddels overtuigd dat Hunter laarzen niet meer zijn wat het is geweest.

Het nieuwe fashionable Hunter richt zich vooral op de bezoekers van festivals. Een weekendje Glastonbury is geen enkel probleem voor de laarzen van Hunter en je kan er daarna vast ook nog wel een paar dagen op dansen.

Voor klassieke bezigheden zoals de hond uitlaten of wandelen zijn ze helaas niet meer geschikt. Je moet de laarzen vooral zien als een hip fashion artikel voor festivals en om te dragen in de van Baerlestraat als het droog is. Maar als je echt hip wil zijn moet je Franse Le Chameau laarzen kopen.

Hunter kan dan wel zeggen dat ze hofleverancier is van de Britse Royals maar ondertussen zie ik veel foto’s waaruit blijkt dat de jonge garde zoals Kate Middleton en prins Harry op Le Chameau wellington boots lopen en niet meer op Hunters. Ook daar heeft het Kate effect toegeslagen maar dan in de vorm van duurzame Le Chameau laarzen.

Als je zoals ik in 1 jaar 3 paar Hunter laarzen koopt voor €130 per paar die na 2 maanden al gaan lekken is dat teleurstellend en nog meer als blijkt dat je goedkope rommel krijgt uit China waar je wel de klassieke prijs voor betaald.

Mijn allereerste paar Hunters heb ik jaren gedragen en duizenden kilometers op gelopen. Die kwamen uit een fabriek in het Schotse Dumfries en niet uit China en toen waren regenlaarzen ook nog niet hip….

MobileMac review: RHA T10i High Fidelity in-ear koptelefoon

Tijdens onze zoektocht naar de perfecte, nog enigszins betaalbare in-ear koptelefoon kwamen we de RHA T10i tegen. Dat kwam omdat de RHA T10i met zijn roestvrijstalen behuizing dit jaar de prestigieuze Red Dot Award heeft weten te veroveren voor het prachtige product design, innovatie,  premium kwaliteit en duurzaamheid. Naast de prachtige vormgeving is de RHA T10i koptelefoon ook zeer geschikt voor audiofielen die met minder dan een oorgasme geen genoegen nemen.
design award
De geluidsisolerende oortjes met universele pasvorm en de bijgeleverde siliconen oordopjes zijn geschikt voor ieder oor en wij kregen met onze iPhone sinds jaren weer kippenvel toen we naar muziek luisterden. Iets wat we met andere oordopjes of koptelefoons met dezelfde muziek nooit eerder hebben ondervonden. De weergave van muziek via de RHA T10i staat voor high fidelity en die hoge natuurgetrouwheid kunnen we beamen. In deze uitgebreide MobileMac review lees je wat je mist op audio gebied.
RHA1
De RHA T10i koptelefoon zit in een bedrukte verpakking van karton met een hangertje aan de bovenkant. Op de voorkant zie je een gedetailleerde weergave van de oortjes van roestvrij staal en de remote afstandbediening. Op de achterkant staan de belangrijkste onderdelen beschreven. De RHA T10i is voorzien van het MFi-keurmerk (Made for iPod, iPhone en iPad) wat er voor staat dat de koptelefoon volledig voldoet aan de Apple performance standaarden. Op de zijkant van de verpakking zien we nog dat de koptelefoon voldoet aan de prestigieuze Hi-Res Audio normen van de Japan Audio Society.
RHA2
Aan de voorkant van de verpakking zit een flap die wordt vastgehouden door een magneetje. Als je het opent zie je de binnenkant van de verpakking met links technische informatie over de RHA T10i en rechts zie je via een doorzichtig kijkvenster van plastic de koptelefoon, drivers en oordopjes. Bij ons gaf het unboxen een apart gevoel omdat we nog niet eerder een koptelefoon met zo’n prachtige vormgeving hadden gezien. Op de zijkant van de verpakking staat dat RHA koptelefoons in Groot-Brittannië ontworpen zijn en dat er 3 jaar garantie op de RHA T10i koptelefoon zit.
RHA3
Als we de tray van karton uit de verpakking halen zien we de koptelefoon, drivers en oordopjes keurig in zwart foam verpakt zijn. Wat meteen opvalt is de robuuste roestvrijstalen vormgeving en het prachtige design. Je hebt meteen het gevoel dat je met instrumenten te maken hebt in plaats van een koptelefoontje van plastic uit China.
RHA4
Onder het zwarte foam zit een compartiment van plastic waarin je een etui, handleiding en een draagclip aantreft. Daarover later in deze review meer. Het geheel geeft een zeer verzorgde indruk tijdens het uitpakken en we hebben niet het idee dat er nog iets mist, het is een zeer complete set.
2
Als je naar de bovenstaande afbeelding kijkt van het linker oortje van de RHA T10i krijg je een aardig e indruk van de opbouw. Helemaal links zie je het akoestische filter van metaal die je kan vervangen. In het midden het oortje zoals hij in je oor zit. Rechts het oortje met het siliconen oordopje met in het midden het akoestische filter.

Gegoten metaal

Bijzonder aan de RHA T10i zijn natuurlijk vooral de oortjes van roestvrij staal en dat ze met de hand gemaakt worden. Ze bestaan uit twee delen met in het midden de dynamische driver. Via het poederspuitgieten van metaal (metal injection moulding) in een mal worden de twee delen gegoten en dat is een complex proces. De wanden van de oortjes mogen natuurlijk niet te dun of te dik zijn omdat er anders vervorming van het audio zou kunnen optreden. Tijdens de productie van de oortjes moet het roestvrij staal tot wel tien uur tot 1300°C worden verhit om de juiste vorm en dichtheid te kunnen garanderen. Het gevolg is uitstekend comfort en extreme duurzaamheid.
gieten copy
Frequentie bereik

Het frequentie bereik van de RHA T10i ligt tussen de 16-40.000Hz, dat is zeer ruim want het gehoor van een mens kan geluid waarnemen van 20-20.000Hz. In de bovenkant van het frequentiebereik van de RHA T10i worden geluiden wel minder sterk doorgegeven.

Impedantie

De impedantie van de T10i is 16 ohm en daarmee zeer geschikt voor een iPhone, iPad of MacBook. Deze laagohmige T10i in-ear koptelefoon is specifiek ontworpen voor gebruik met Apple devices en daarop afgestemd en dat is ook te horen. Daarbij vinden wij het ook wel stoer dat er een fabrikant is die alleen gaat voor Apple devices en (voorlopig) voor exclusieve verkoop via de Apple Store, Ears Unlimited in Delft maar bij Harrods in Londen kan je ze natuurlijk ook kopen.
dopje
Gevoeligheid en vermogen

De RHA T10i kan met een iPhone of iPad met een vermogen van 1 / 5mW een volume van 100dB produceren. Technisch gezien is dat voor een iPhone of iPad ruim voldoende voor een in-ear koptelefoon zoals de RHA T10i. Daarbij zal je niet gauw het volume op vol vermogen zetten omdat je trommelvliezen het dan snel zullen moeten ontgelden.

Maximale audio weergave Apple devices

De maximale AAC audio weergave van bijvoorbeeld een iPhone 6 is 320 Kbps. AAC staat voor Advanced Audio Coding, ontwikkeld door het gerenommeerde Fraunhofer Institut. AAC kan 48 geluidskanalen weergeven terwijl MP3 er maximaal 6 aankan. Nadeel is wel dat de bestanden groter van formaat zijn dan MP3. Apple maakt standaard gebruik van de AAC-structuur in de iTunes Music Store met een kwaliteit van 256kbps en ook Apple Music streamt met een bitrate van 256kbps. Gebruikers van Spotify Premium kunnen muziek streamen met 320kbps.

Connector

De connector, ofterwijl de plug van de RHA T10i is met 24K goud bekleed, dat is niet gedaan zodat hij er dan nog mooier uitziet maar om het contact van de 3.5mm plug nog beter te laten zijn met de ingang van je iDevice of MacBook. Dit zou bij beweging van het snoertje ook een constant contact moeten garanderen en kraakjes in het geluid gedurende de weergave van audio moeten voorkomen.
gold
Kabel

De koptelefoon is voorzien van een kabel van 1.35 meter. Dat is qua lengte ruim voldoende. De opbouw van het snoertje is als volgt. Na het roestvrijstalen oortje zit er een rood of blauw stukje plastic voor de oriëntatie van links en rechts. Daarna een buigzaam gedeelte van metaal voor achter je oor,  een stukje hard plastic voor de overgang van metaal naar rubber.
RHA
In het rechtergedeelte van de twee draadjes tref je de afstandsbediening aan. Daarover later meer. Op enig moment komen de twee draadjes samen in een clipje waarmee je de linker en rechter koptelefoon draadjes bij elkaar kan houden.
1
Die verdwijnen in een tonnetje van metaal waarna het draadje nog zo’n 90 centimeter verder gaat totdat de 3.5mm plug in beeld verschijnt.
kabel
De bedrading is omhuld met grijs rubber wat stevig en robuust aanvoelt. De kabel binnenin is gemaakt van zuurstofvrij koperen geleiders wat de audioweergave ten goede komt.

Oriëntatie

Als je de RHA T10i enige tijd gebruikt heb je de oriëntatie markeringen voor links en rechts niet meer nodig. Op de gegoten metalen behuizing zit rechts een rood dopje en links blauw. Naast de T10i markering op de metalen oordopjes zie je ook de markering R of L.
rechts
Driver

Als je de RHA T10i  gebruikt krijg je al snel de indruk dat er meerdere drivers in de koptelefoon zitten. Dat is niet het geval en dat vinden wij echt heel bijzonder. De weergave van muziek door de enkele handgemaakte 770.1 dynamische driver per oortje is zeer goed en in staat om alle muziek genres zeer nauwkeurig tot in detail te reproduceren. Dat klinkt natuurlijk mooi maar wij hebben dat getest met een muzikant waarvan zijn muziek te koop is in de iTunes Music Store. Hij wil op naam geen reclame maken voor RHA omdat hij dat niet mag van zijn label maar wil wel kwijt dat de weergave van zijn muziek via een iPhone 6 en de RHA T10i een zeer natuurgetrouwe weergave is van de in-ear monitoring die hij ooit hoorde bij de opname van zijn muziek.

Vervangbare akoestische filters

Bijzonder aan de RHA T10i is dat er in totaal 3 setjes vervangbare akoestische filters zijn bijgeleverd. Daarmee kan je de muziek weergave nog meer tweaken via de vervangbare akoestische filters treble, reference en bass.
dopjes
De verwisselbare tuningfilters zijn voorzien van schroefdraad en eenvoudig te vervangen. Koperkleurig staat voor treble, zwart voor bass en grijs voor reference. Deze laatste filters zitten standaard op de oordopjes van de T10i bevestigd.
RHA11
Om een filter te vervangen verwijder je het siliconen oordopje en schroef je het filter uit het oortje van de metalen koptelefoon.
freq
Door het verwisselen van de filters kan je de frequentierespons van bass of treble in de frequente van audio nog aanpassen. Voor de meest gebruikers zal het standaard grijze reference (middentonen) filter al voldoende resultaat opleveren.

Treble:

Het treble filter is goed en overheerst niet. De klanken blijven met het filter zelfs nog aan de warme kant en blijven erg fijn om naar te luisteren. Wij vonden dit filter het beste passen bij klassieke muziek, jazz en akoestische muziek.

Bass:

De weergave van bas is zeer goed. We hebben getest met muziek waarin een aantal flinke baspartijen zitten,  zowel elektronisch, een contrabas en basgitaar. Het klinkt in alle gevallen allemaal erg snappy en diep en je merkt dat het geluid je echt eerder raakt dan met het treble filter of met het standaard filter. In het begin overheerst de bas maar na enkele dagen begonnen we er aan te wennen. Het is met de baspartijen een beetje alsof je overstapt van het geluid van een Mini naar een Aston Martin. In het begin schrik je als je gas geeft maar het went snel. Zo is het ook met de RHA T10i. Je moet het even de tijd geven om er aan te wennen of net als in auto termen moet je de “kleppen” van de dynamische driver even netjes laten inbranden.

Met de geluiden van Maceo Plex hadden we al gauw een Ibiza gevoel terwijl het november is. Vamp van Trentemøller wist voorheen het geluid uit menig koptefoontje toch wel aardig te vervormen maar daar had de RHA T10i geen enkel probleem mee. Voor liefhebbers van een vette bas is dit filter een must.

Reference:

het standaard filter vinden we goed maar het heeft wel nog steeds de neiging om de bassen op de voorgrond te zetten. Techneuten zullen al gauw zeggen dat het wat aan de warme kant is. Vocaal werk klinkt zeer goed zonder dat het vervormt. Daarbij is het middentonen filter zeer geschikt om mee te beginnen omdat alle klankschalen ruim voldoende belicht worden door het filter.

Roestvrij staal

De oortjes van de T10i zijn gemaakt van gegoten roestvrij staal en deden ons meteen denken aan de MacBooks van Apple. Kwalitatief hebben ze dezelfde robuuste en duurzame uitstraling en doen de de andere in-ear oortjes van plastic die we voorheen hebben gebruikt meteen af als rommel.
RHA10
Pasvorm en geluidsisolatie

De gepatenteerde hervormbare beugels van metaal buig je over je oor en garanderen een perfect draagcomfort en een goed isolerende pasvorm. Ze houden de dopjes goed in positie en zorgen ook dat de dopjes niet snel uit je oor vallen. De dopjes zelf zorgen voor een goede geluidsisolatie zodat je buiten nog weinig meekrijgt van het straatleven. Via de bijgeleverde oordopjes is het in het begin even zoeken naar de perfect balans en pasvorm maar daarna heb je vrijwel geen last meer van omgevingsgeluid.

oor
Het snoer van de RHA T10i koptelefoon is voorzien van een afstandsbediening met drie knoppen en een microfoon. Daarmee kan je het volume wijzigen, de muziek pauzeren, een volgend of vorig nummer kiezen en gesprekken op je iPhone beantwoorden en beëindigen. De gesprekskwaliteit die wij hebben ervaren tijdens meerdere telefoongesprekken was prima. Via de remote kan je via Siri ook commando’s geven. Iemand opbellen met spraakcommando’s en dus zonder een iPhone aan te raken werkt prima. Dit doe je door de middelste knop van de remote even ingedrukt te houden. De muziek pauzeert waarna je het bekende tweetonig identificatie toontje van Siri hoort. Je zegt: “bel Hector” en Siri doet de rest. Na het gesprek hervat de muziek. De metalen snoertjes die je achter je oor kan hangen zijn te vormen en te buigen in elke gewenste pasvorm. De oortjes zijn hierdoor tijdens actieve momenten zoals joggen ook prima te gebruiken.

Oordopjes

Bij de RHA T10i ontvang je een setje in totaal 10 oordopjes van silicone. 2 zijn er niet zichtbaar op de bovenstaande foto omdat die al standaard op de koptelefoon zitten. Door de grote diversiteit in maten van de bijgeleverde oordopjes is er altijd wel een optimale pasvorm te vinden. In het begin is het even passen en meten maar daarna heb je de extra dopjes eigenlijk ook niet meer nodig.

RHA5
Etui

Bij de RHA T10i koptelefoon ontvang je ook een keurig zwart etui met een rits, elastiek en een opbergvakje om niet alleen de koptelefoon maar ook de losse onderdelen in te bewaren. Links zie je de roestvrij stalen houder voor de oordopjes, rechts een vakje voor de houder van de vervangbare akoestische tuningfilters en de bijgeleverde kledingclip.
RHA6
Gebruiksaanwijzing

In de verpakking tref je ook een gebruiksaanwijzing aan in het Engels, Frans, Duits, Spaans, Italiaans, Portugees en Chinees. Het boekje is vooral een snelstartgids om je op weg te helpen en heb je eigenlijk ook niet nodig en als je onze review hebt gelezen hebt helemaal niet meer.
RHA12
Tot slot

Er zijn twee versies verkrijgbaar, de RHA T10 zonder remote afstandsbediening voor €169,95 en de RHA T10i met een afstandsbediening zoals in onze review voor € 179,95.

In het begin moesten we wennen aan het high-end audio met een hoge natuurgetrouwheid omdat de laagweergave enigszins overheerst. Wij hebben dat zeker niet als storend ervaren maar je kan dat prima ondervangen door het treble filter te gebruiken. Als je de filters in de urban jungle gebruikt moet je wel opletten in verkeer want omgevingsgeluid is nog nauwelijks hoorbaar.

Naast muziek is de RHA T10i koptelefoon ook uitermate geschikt om naar films te kijken. De stalen behuizing van de oordopjes en de dynamische driver doen hun werk zeer goed. De dopjes zorgen echt voor een extra dimensie en ook een echte aanrader om visuele media beter te consumeren op bijvoorbeeld je iPad.
RHA-T10i

De RHA T10i koptelefoon is niet goedkoop maar brengt je wel een audio weergave die je niet gewend bent. Technisch gezien waren we onder de indruk dat een muzikant zijn eigen muziek uit de iTunes Music Store via de T10i erg mooi vond klinken. Wij waren ook al onder de indruk maar het is natuurlijk altijd fijn als er iemand die er echt verstand van heeft dat nog even kan beamen. Zoals we eerder al schreven is de RHA T10i vooral geschikt voor audiofielen maar dance liefhebbers zullen er ook zeer veel plezier aan beleven.

Meer over de RHA T10i kan je hier vinden. De RHA koptelefoons zijn exclusief te koop bij Ears Unlimited in Delft en via de (online) Apple Stores. RHA geeft een garantie van 3 jaar.

GoPro geeft alvast een voorproefje van de quadcopter die in 2016 verschijnt

Eerder dit jaar maakte GoPro bekend dat ze in de eerste helft van 2016 een quadcopter op de markt gaat brengen. Vandaag gaf GoPro de eerste video vrij die is opgenomen met de GoPro quadcopter en een HERO 4 camera. Welke GoPro Hero 4 dat is weet niemand maar vanwege de maximale resolutie van 1440p vermoeden we dat het gaat om de Hero 4 Session waar we onlangs nog een uitgebreide review over schreven.

De video is opgenomen met een prototype van GoPro’s quadcopter en het bijbehorende stabilisatie systeem. Er is geen nabewerking geweest op de video en deze geeft dus een goede indruk van de kwaliteit van de GoPro quadcopter.

De iPhone 6s (Plus) kan 4K video opnemen, maar wat moet je ermee?

De iPhone 6s en de iPhone 6s Plus met optische beeldstabilisatie kunnen 4K video registreren, de grote vraag is natuurlijk wat je daar mee moet. 4K video vreet opslagcapaciteit, zo kost 1 minuut video al gauw zo’n 350 megabyte aan opslagruimte. Je kan het opgenomen 4K video materiaal delen via sociale media zoals Facebook of Twitter maar 4k kwaliteit zal je nooit te zien krijgen vanwege de compressie. Veel mensen kunnen het waarschijnlijk ook niet eens goed bewerken en afspelen op hun Mac of PC.

Nieuw is 4K video niet want er zijn Androids van 2 jaar oud die al video op 4K resolutie konden opnemen. Probleem was alleen dat de framerate en de resolutie te laag was. Apple heeft vermoedelijk gewacht tot 4K video op een smartphone goed genoeg was. De afgelopen week zagen we een aantal 4K video’s die waren opgenomen met een iPhone 6s Plus. Vaak geüpload naar YouTube op 720p resolutie of op Vimeo gezet maar die ondersteunen helaas nog geen 4K video zodat je nog steeds niets kan beoordelen.

Tijdens de start van de verkoop van de iPhone 6s in o.a. de Verenigde Staten verscheen er een korte documentaire over de schilder van Jalouzi die volledig is opgenomen met een iPhone 6s Plus. Intersant want daarmee konden we de kwaliteit van de 4K video van de iPhone 6s Plus goed beoordelen. Helaas ging dat niet helemaal op want de makers van de documentaire “The Painter of Jalouzi” hadden gebruik gemaakt van professionele voorzetlenzen en andere optische hulpstukken zodat je de documentaire niet kan gebruiken als referentie om de 4K videokwaliteit van de iPhone 6s Plus te beoordelen.
lens
Gelukkig troffen we nog een 4K video van Mashable aan die ook met een iPhone 6S Plus is opgenomen maar dan zonder optische hulpstukken. Er is wederom gebruik gemaakt van een iPhone 6s Plus omdat die voorzien is van optische beeldstabilisatie, de iPhone 6s heeft dat niet. Als je na het zien van de video denkt dat de 6s Plus beeldstabilisatie helemaal fantastisch is moeten we je teleurstellen want er is tijdens de opname gebruik gemaakt van een DJI Ronin Handheld Gimbal Stabilizer. Toch geeft de video een aardige weergave van de 4K mogelijkheid van de iPhone 6s Plus. Tenminste als je daarvoor de goede spullen in huis hebt om 4K video weer te geven…