MobileMac review: Symbus USB-C dock van Moshi is onmisbaar je MacBook

Moshi introduceerde onlangs een USB-C Dock met de naam Symbus die je vooral moet zien als een slimme USB-C hub. Moshi geeft je met het dock ook de belangrijkste MacBook-poorten terug en daarmee is het dock eigenlijk ook onmisbaar voor de meeste Macbook (Pro) eigenaren. Dat is niet alles want de Symbus dock van Moshi is ook in staat om je MacBook te voorzien van stroom (65w) en op te laden. Als je de dock meeneemt dan kan je de oplader van je MacBook (Pro) dus thuis laten.

Het Symbus USB-C dock van Moshi zit verpakt in een doos van karton. Op de doos staan de belangrijkste functies van het dock en achterop de doos een barcode met het serienummer voor registratie.

Standaard krijg je 1 jaar garantie op het dock maar na registratie verlengt Moshi die periode naar 3 jaar.

Via de Mac App Store is er een gratis USB-C Dock Utility applicatie van Moshi te downloaden waarmee je via de menu balk van OS X eenvoudig aangesloten USB devices kan verwijderen. Via de applicatie kan je ook de status van de ethernet verbinding zien. De applicatie stelt je tevens ook in staat om de firmware van de USB-C Dock te updaten. Dat is belangrijk om compatibiliteit met toekomstige hardware te kunnen waarborgen.

In de doos tref je twee netstekkers aan, een Europese en een Engelse. Daarnaast de adapter voor de voeding van het Moshi dock.

Het Moshi dock is gemaakt van plastic met een zilverkleurige afwerking.

De USB-C kabel die je moet verbinden met je MacBook (Pro) kan je niet verwijderen van het dock. Dat is misschien een beetje raar maar op die manier kan je ook geen kabeltjes kwijtraken of een verkeerde meenemen.

Het Moshi Symbus USB-C Dock is aan de achterzijde voorzien van een Gigabit Ethernet poort met snelheden tot 1000 Mbps, HDMI-poort en de ingang voor de bijgeleverde adapter. Via de HDMI-poort kan je eenvoudig HDMI-monitoren aansluiten en ze voorzien van 4K video-output met digitaal surroundgeluid. Naast monitoren (4K@30Hz, 1080p@60Hz) kan je natuurlijk ook AV-receivers en projectoren aansluiten.

Aan de voorkant zitten twee eerste generatie USB 3.1 poorten met een maximale doorvoersnelheid van 5 Gbps. De linker High-speed USB-poort is tevens geschikt om je smartphone of tablet (2.1A) op te laden. Het dock is tevens compatible met Thunderbolt-3 en 100% plug-n-play. 
Het opladen van onze 13-inch MacBook Pro (zonder Touch Bar) ging op de eerste testdag prima en daarna kon de Moshi dock hem ook voorzien van energie. Tijdens het laden merkte we wel dat de bijgeleverde adapter iets warmer was geworden.

Het opladen van een iPhone, iPad Pro of een GoPro zorgde niet voor problemen en het dock werkt zoals je verwacht dat hij werkt. De doorvoersnelheid van de HDMI-poort is ook snel genoeg en de ethernet verbinding werkt ook prima. Het overzetten van bestanden op geheugenkaartjes uit een foto of videocamera ging ook lekker snel.

Het dock is voorzien van Moshi’s gepatenteerde Smart LED, waarmee de oplaadstatus kan worden afgelezen.

Zowel op de Dock zelf via een LED-lampje als in de taakbalk van je Macbook kan je via de gratis USB-C Dock Utility de status van het opladen van je MacBook monitoren.

Tijdens het testen van de Symbus dock ontdekten we op de eerste dag een vreemde bug. Als we onze 13-inch MacBook Pro zonder Touch Bar afsluiten en uitschakelen start hij na een paar seconden weer op als hij aangesloten is op de Symbus dock. Dat is best onhandig omdat je de dock na gebruik dus altijd moet loskoppelen.

Tijdens onze tweede testdag wilde onze MacBook Pro niet meer opladen via de dock en hij weigerde hem ook als stroomvoorziening. Op enig moment hoorde je steeds aan het audiosignaal dat dock de accu wilde bijladen maar dat stopte ook meteen weer. Dat was ook in de taakbalk te zien. Vermoedelijk zit er een beveiliging in onze MacBook Pro die de USB-C poort heeft afgesloten waar de Symbus dock zit aangesloten. Zelfs na een volledige herstart wilde onze MacBook Pro niet meer opladen en weigerde zelfs de originele Apple adapter.

Na een reset van de SMC (System Management Controller) werkte het weer met de originele oplader van Apple maar onze MacBok Pro weigerde spanning van de de Symbus Moshi dock. Je hoort constant dat het opladen begint en meteen weer stopt. Na enige tijd sluit het powermanagement van de macBook Pro de USB-C poorten af om vermoedelijk verdere schade te voorkomen.

Wij gaan de dock niet meer gebruiken en hebben hiervoor nooit eerder problemen gehad met het powermanagement van onze MacBook pro. Wat de oorzaak is weten we niet maar het ligt voor de hand dat Apple de Moshi dock niet gecertificeerd heeft en dat hij daardoor niet goed werkt of we hebben een dock gekregen die spontaan last heeft gekregen van kortsluiting? Wij gaan verder onderzoeken wat er aan de hand is met onze test dock van Moshi en updaten deze review daarna weer.

Een eind 2016 15-inch MacBook Pro (87w) met Touch Bar kan je ook niet normaal opladen met de dock omdat hij daarvoor niet genoeg spanning (65w) kan leveren. Dat staat nergens vermeld bij Moshi maar het is wel iets om rekening mee te houden.

De Symbus dock van Moshi heeft een adviesprijs van € 129.95 en een levertijd van 3 werkdagen. Bestellen kan via deze link.

Technische specificaties:

compatibel  met de onderstaande MacBooks

  • MacBook Pro (13-inch, zonder en met Touch Bar)
  • MacBook Pro (15-inch, met Touch Bar)
  • MacBook Pro (13-inch, vier Thunderbolt 3 Poorten)
  • MacBook Pro (13-inch, twee Thunderbolt 3 Poorten)
  • MacBook 2015-2017 (Retina, 12-inch)

Afmetingen: 11.5 x 7.1 x 2.9 cm

gewicht: 620 gram

Kleur: Jet Silver

Adviesprijs: € 129.95

MobileMac review: de DJI Spark is de ideale pop-up drone

Net toen iedereen dacht dat we het qua innovatie op drone gebied wel even gehad hebben verscheen er begin dit jaar een gerucht dat DJI naast de Mavic Pro ook nog een kleinere drone ging lanceren. Het bleek te gaan om de DJI Spark die je kan zien als een selfie drone maar ook als instapmodel voor iedereen die snel even een foto of video wil maken op een veilige manier. Daarnaast heeft de Spark een aantal verbeteringen die ten opzichte van de Mavic iets meer doordacht zijn zoals de ophanging van de gimball en de camera. In deze MobileMac review kijken we uitgebreid naar de DJI Spark die inmiddels volop verkrijgbaar is vanaf €599,00.

De DJI Spark is verkrijgbaar in de kleuren wit, lichtgroen, geel, blauw en rood. Naast de standaard versie van €599,00 in deze review is er ook nog een fly-more combo pakket te koop voor €799,00. Een hoop geld maar wel het overwegen waard omdat je daarbij niet alleen een extra accu krijgt maar ook een Spark Remote Controller, een acculader (charging hub) om maximaal 3 accu’s tegelijkertijd op te laden, Prop Guards, een tas en acht propellers.

Helaas was deze fly-more comboset nog niet verkrijgbaar op het moment dat wij de Spark kochten en waren we genoodzaakt om achteraf nog 2 extra accu’s (€112), een charging hub (€79) en de Spark Remote Controller van €179 te kopen. Daarmee zijn we ook ruimschoots over het aankoopbedrag van het fly-more combo pakket heen gegaan. Goedkoop was in dit geval echt duurkoop en het is eigenlijk best raar dat DJI deze extra aanvullende set niet gewoon los verkoopt voor eigenaren van een standaard Spark.

Het uitpakken van de Spark doet je al gauw denken aan Apple producten. Alles zit keurig verpakt. Links zie je de doos waarin de Spark zit en rechts een zwart doosje van karton met accessoires zoals de oplader.

De Spark zit verpakt in een opbergcase die gemaakt is van zwart polystyreen. Deze doos van piepschuim is redelijk duurzaam en werkt prima als case voor de Spark. Op het deksel zit een opliggend DJI logo zodat je bij het openen van de doos goed ziet wat de bovenkant is. Rondom de doos zit een label van karton met daarop de tekst dat je voor €69 ook nog DJI Care kan kopen. Het is een soort Apple Care voor je drone waarmee je binnen één jaar na aankoop je Spark tot wel twee maal kan laten vervangen. Volgens de voorwaarden zelfs als je Spark onverhoopt een keer in de zee valt maar voorwaarde is wel dat je de Spark normaal gebruikt. De extra garantie is verbonden aan het serienummer van je Spark en moet binnen 48 uur na aankoop van de Spark worden gekocht en geactiveerd.

In de doos tref je naast de Spark ook een setje reserve propellers aan. In de doos zitten nog uitsparingen voor twee extra accu’s en een setje extra propellers. In de case is geen ruimte voor de bijgeleverde USB-oplader en dat is logisch omdat de meeste mensen de drone na gebruik thuis pas weer opladen.

Als je de Spark voor het eerst uit de doos haalt valt meteen op hoe goed de bouwkwaliteit is. Alle onderdelen voelen zeer duurzaam aan. Kwetsbare onderdelen zoals de sensoren en de camera zijn voorzien van stickers en moet je voor de eerste vlucht verwijderen.

De vouwbare propellers lijken qua constructie identiek aan de Mavic Pro maar ze zijn bijna 50% kleiner, net als de rotors van de Spark die ook veel kleiner zijn. Toch zijn ze best krachtig want tot en met windkracht 5 konden we prima vliegen.

Aan beide zijkanten van de drone zitten twee rechthoekige gaatjes. Deze dienen als lucht uitlaat voor de koeling van de DJI Spark drone.

In eerder uitgelekte afbeeldingen van de Spark zie je duidelijk een ventilator plus koelribben. Die koeling is hard nodig want de Spark is eigenlijk een geavanceerde vliegende 24-core computer.

Aan de voor- en onderkant van de Spark zitten VPS sensoren (vision positioning system) die samen met de GPS en de 24-core computer dienen als slimme meetinstrumenten om objecten te herkennen en te ontwijken. Ze zitten niet op de achterkant van de Spark dus let goed op als je achteruit vliegt.

Nieuw is dat de sensor op de voorkant (3D Sensing System) van de Spark in staat is om personen te herkennen en dat je de drone kan besturen via (Palm Control mode) handgebaren. De Spark laat je opstijgen vanaf je hand en je kan hem vervolgens met je hand wenken om naar links of rechts te vliegen of omhoog en omlaag. Als je met je armen zwaait vliegt de Spark 3 meter achteruit en omhoog en dat is volgens DJI de ideale hoogte om een selfie te maken via een handgebaar. De LED’s onder de Spark gaan vervolgens knipperen en de Spark neemt na enkele seconden een foto. Als je de Spark weer wil laten landen zwaai je naar hem. De Spark vliegt terug naar het punt waar hij is opgestegen en als je, je hand uitsteekt land hij weer keurig op je hand. Via deze video kan je zien hoe dat werkt. Een grappige feature maar bediening via een iPhone werkt ook prima.

De Spark heeft een mechanische 2-assige verticale gimbal. De horizontale x-as ontbreekt maar via ingebouwde software die DJI ultra smooth technologie noemt merk je daar eigenlijk weinig van maar soms bij zijwaartste bewegingen mis je de horizontale x-as en dan zie je het in beeld mis gaan. Al met al is de Spark in staat om zeer stabiele beelden te registreren. Met je iPhone kan je de camera laten tilten (van boven naar beneden) maar pannen (van links naar rechts) is niet mogelijk. Dit kan je natuurlijk ondervangen door je drone zijwaarts te laten draaien maar dat vergt enige oefening omdat je dan al snel schokjes in beeld ziet.

De Spark is voorzien van een f/2.6 groothoeklens van 5 elementen die qua beeldhoek vergelijkbaar is met een 25mm lens. Ondanks de groothoek heeft de camera weinig vertekening in de hoeken en zijn er nauwelijks chromatische aberraties waarneembaar. De beelden zijn soms net iets te scherp en net iets te donker maar daar gaat DJI in toekomstige software updates vast wel iets aan doen. Het is in ieder geval geen onoplosbaar probleem en over het algemeen zien de foto’s die je met de Spark neemt er prima uit.

De camera kan alleen 1080p video registreren met een maximale framerate van 30 frames per seconde. De bitrate is 24 Mbps en dat is voor 1080p prima maar de mogelijkheid om een hogere framerate te kiezen ontbreekt en dat is met de codec die de Spark gebruikt bij snelle bewegingen soms te zien. Niet voor een leek maar als je het beeld van een Mavic Pro gewend bent dan valt het pas op.

De 1/2.3″ CMOS  beeldsensor die in de Spark zit vrijwel identiek is aan die van de Mavic Pro. De sensor van de DJI Spark is groter dan de 1/3″ sensor die je in de iPhone 7 aantreft. De Spark is hierdoor gevoeliger voor licht en in staat om kleuren beter vast te leggen. Alles valt en staat daarnaast natuurlijk met de software en DJI staat er wel om bekend dat ze via software updates in staat zijn om die kleuren goed te verstieren. Het is niet mogelijk om RAW foto’s op te slaan maar alleen .jpg bestanden. Naast het nemen van foto’s kan je met de Spark ook horizontale of verticale panorama’s opnemen en er is een extra mode om een extra diepte effect in foto’s te creëren. Zeg maar wat je ook kan met de tweede camera van de iPhone 7 Plus maar dan doet de Spark dat via de 3D vision technologie om zo wat extra scherptediepte te creëren. Leuk maar verwacht dar niet veel van. Achteraf zo’n effect toepassen via Photoshop is mooier.

Het weglaten van de derde as in de gimbal, RAW mode, geavanceerde video en foto instellingen, opname op een hogere video resolutie of een hogere framerate hebben ze bij DJI bewust weggelaten om te grote concurrentie voor de Mavic Pro te voorkomen. Via firmware updates kan DJI nog een hoop goed maken maar dan moeten ze waarschijnlijk eerst de Mavic Pro II lanceren. DJI heeft bewust geen 4K video mogelijkheid in de Spark gedaan om de video bestanden snel en makkelijk te kunnen delen. Dat delen kan je direct vanaf de Spark doen door bestanden naar je iPhone te downloaden en te delen. Hou er wel rekening mee dat de bestanden die op het micro-SD kaartje staan een hogere resolutie hebben en dus beter zijn om toe delen.

Wat vooral prettig is aan de Spark ten opzichte van de mavic Pro is dat je niet steeds scherp moet stellen. De fixed focus lens van de Spark werkt prima als een point and shoot camera in de lucht en de foto’s zijn prima. Bij helder zonlicht of bij schemer moet je de instellingen wat tweaken maar dat is normaal. Je kan gebruik maken van belichtingscompensatie, de sluitersnelheid aanpassen, de ISO-waarde wijzigen of de witbalans aanpassen.

Als je de Spark voor het eerst optilt schrik je van het gewicht en nog meer als je ook wel eens een DJI Mavic Pro  in je hand hebt gehouden. De Spark weeg iets meer dan 3 ons en dat is nog minder dan alleen al het gewicht van de controller van de Mavic Pro en aanzienlijk minder dan de 734 gram die de Mavic Pro zelf weegt. De Spark valt in de categorie mini-drones en maakt de toch al niet zo grote Mavic Pro ineens reusachtig.

Aan de onderkant van de Spark tref je 4 zwarte voetjes aan die dienen als landingsgestel. Grappig detail is dat de achterste twee voetjes van kunststof standaard op alle accu’s zitten. Bij de Mavic Pro moet je na elke vlucht een klemmetje om de gimbal doen en een doorzichtig afdekkapje op de camera plaatsen. Bij de Spark is dat niet nodig en de voetjes hoef je ook niet in te klappen. Dat scheelt na een vlucht een hoop tijd. De Spark kan je na de landing binnen 10 seconden weer opbergen.

Op de onderkant van de Spark zie je de twee VPS sensoren plus daarboven een minuscule camera. Na het opstijgen maakt de camera een foto van de thuisbasis die de Spark bij een Return to Home (RTH) landing als referentie gebruikt. Als de foto en het live-beeld identiek zijn land de Spark vrijwel op dezelfde plek waar hij is opgestegen. De vier koperkleurige blokjes (afbeelding rechts) op de accu dienen overigens voor een docking station oplader die later dit jaar als extra accessoire verschijnt.

De DJI Spark is voorzien van een intelligente accu waarvan je de status kan monitoren via de DJI App. Als de accu volledig is opgeladen kan je er maximaal 16 minuten mee vliegen. In de praktijk haalden we tijden van gemiddeld zo’n 14 minuten. Dat lijkt kort maar aangezien de accu maar een capaciteit heeft van 1480mAh is dat toch best bijzonder.

De accu is te verwijderen door de twee zwarte schuifknopjes op de zijkant van de accu naar achteren te trekken. De connector van de accu valt via het schuifmechanisme prima in de body van de Spark. In de binnenkant van de Spark tref je ook het serienummer aan plus een QR-code om de Spark aan de DJI-app te koppelen. Deze code is voorzien van een wifi-wachtwoord waarmee je de Spark met je i of smartphone kan verbinden.

Hierboven de volledige inhoud van de standaard versie van de Spark. Naast de drone zelf zie je de accu, een extra setje propellers, een snelstartgids, twee handleidingen en de oplader.

Het opladen van de 1480 mAh LiPo 3S 11.4 V accu via de micro-USB poort met de standaard bijgeleverde USB oplader duurt 1 uur en 20 minuten. Het laden via een micro-USB poort is ook handig als je op plekken komt waar je niet zo snel een stopcontact tegen komt. De Spark is dan redelijk snel op te laden via zonne energie of via een powerbank.

Als je meerdere accu’s hebt is het handig om de DJI Charging Hub te kopen voor € 79. Met die hub kan je 3 accu’s tegelijkertijd opladen en verkort je de laadtijd. 1 accu laden duurt dan nog maar 52 minuten, twee accu’s 55 minuten en 3 accu’s kunnen worden opgeladen in 1 uur en 25 minuten. Zo’n hub scheelt dus een hoop tijd en je hoeft ook niet steeds accu’s te wisselen tijdens het laden. De voeding van de hub is daarnaast ook nog voorzien van twee USB-poorten waarmee je tegelijkertijd andere hardware zoals een iPhone kan opladen.

We hebben de Spark 3 maanden uitgebreid getest en kunnen concluderen dat hij veel handiger is dan de Mavic. Als je even snel een foto wil maken dan is de Spark ideaal en zeker ook om mee te nemen. Via firmware updates zien we dat de Spark ook steeds beter aan het worden is. We zijn hem 1 keer bijna kwijt geraakt omdat we via de remote controller de verbinding verloren. Dat was op slechts 100 meter hoogte toen we een (voorgeprogrammeerde) orbit aan het maken waren. Uiteindelijk kregen we weer verbinding en konden we de Spark weer bedienen maar dat zijn wel momenten dat je even schrikt. Overigens zou de Spark ook gewoon weer moeten terugkeren naar het opstijgpunt via de return to home functie dus was er eigenlijk weinig aan de hand.

Als je de Spark voor het eerst in gebruik neemt moet je hem eerst updaten via de DJI GO app. Als je al extra accu’s hebt gekocht dan is de kans groot dat je de accu’s ook moet voorzien van nieuwe firmware.

De Spark moet via een internetverbinding geactiveerd worden en op die manier weet DJI ook dat je over de meest actuele data beschikt zoals no-fly zones maar ook de laatste firmware updates die je Spark ook veiliger maken. Het is daarnaast verstandig om te beginnen in de beginner mode. Zo wen je snel aan de bediening van de Spark.

Via firmware updates heeft DJI de Spark ook voorzien van de laatste geofencing updates. Dit komt er op neer dat je in de buurt van een luchthaven niet kan opstijgen met je Spark. In een CTR gebied kan je dit soort meldingen nog negeren. Je kan updates niet negeren anders kan je Spark ook niet meer opstijgen.

Via de DJI GO app kan je na je vlucht ook gedetailleerde vluchtgegevens raadplegen. Op een kaartje zie je waar je hebt gevlogen en je kan je vluchtbewegingen plus de meldingen tijdens je vlucht ook terugkijken op de kaart. Je ziet daarnaast je locatie, duur van de vlucht, maximale hoogte en de afstand die je hebt gevlogen. In de app zie je ook mini snapshots van het gebied waarin je hebt gevlogen.

Via de extra controller die standaard in het fly-more pakket zit of voor €179 te koop is als extra accesoire is het mogelijk om in Sport mode 50KM per uur te vliegen. Wij hebben die snelheid ervaren als racedrone snelheid en de Spark is zeer wendbaar en snel in de lucht met de extra controller. Ook bij harde wind hebben we de wat extra snelheid als erg prettig ervaren. Met de controller kan de Spark opstijgen tot een hoogte van 120 meter en maximaal 2 kilometer wegvliegen vanaf het opstijgpunt. Zowel via de controller als met je iPhone zie je tijdens de vlucht 720p real-time video via de camera op de voorkant van de Spark. Het is ook mogelijk om te vliegen via de DJI Goggles maar dit is in Nederland (nog) verboden.

Via je iPhone kan de Spark maximaal tot een hoogte van 50 meter vliegen en maximaal 100 meter vanaf de plek waar je bent opgestegen. Dat lijkt weinig maar in de praktijk is dat geen belemmering en als je toch verder wil vliegen moet je dus een extra controller kopen.

Doordat de Spark zo klein is moet je hem vrijwel altijd vanaf een vlakke ondergrond laten opstijgen, tenzij je hem wil gebruiken als grasmaaier. De bijgeleverde polystyreen opbergcase is ideaal als lanceerplatform en als je wat meer vlieguren hebt gemaakt kan je de Spark ook vanuit je hand laten opstijgen en weer laten landen.

Het is niet nodig om de propellers uit te vouwen omdat de centrifugale kracht van de rotors zo sterk is dat dit vanzelf gaat. Het is wel belangrijk om je Spark altijd goed in de gaten te houden. De Spark mag dan wel een schattig uiterlijk hebben maar de propellers zijn in staat om je vingertopjes in no-time af te hakken. Het is net een vliegend scheermes, onthou dit dus altijd als je vliegt.

Via de gratis DJI app kan je gebruik maken van voorgeprogrammeerde bewegingen die allemaal een hoge cinematografische kwaliteit hebben. Zo vliegt de Spark in rocket mode recht omhoog, in circle mode om je heen via de helix  rondom een object en steeds verder van je af en via de dronie van je af en omhoog. De camera blijft tijdens alle voorgeprogrammeerde beweging gericht op het onderwerp wat je vooraf hebt geslecteerd. Via de TapFly mode kan je op het display van je iPhone aangeven waar de Spark naartoe moet vliegen. Via ActiveTrack kan je personen selecteren zodat de Spark iemand volgt. Deze geautomatiseerde modes hebben we getest en ze werken na een aantal software updates inmiddels zeer goed. Wel is het verstandig om altijd je iPhone bij de hand te houden om de geautomotiseerde mode via de rode onscreen stop knop te onderbreken. Tot slot kan je ook gebruik maken van de Tripod mode die zorgt voor ultra stabiele shots. Denk daarbij aan een statief en steadycam op grote hoogte.

De Spark is voorzien van duidelijke LED lampjes rondom de rotors die Geel, rood of groen kunnen oplichten. De kleur of pulserend (knipperend) licht geeft daarbij de status aan. Op de afbeelding linksboven zie je het lampje van het 3D Sensing Systeem wat op een foto erg op een infrarood lampje lijkt. Overdag zijn de LED’s ook goed zichtbaar en zijn vooral handig ter indicatie als je een foto of video maakt en om te zien waar precies de voorkant van je drone zit.

De Spark kan standaard tot een maximale hoogte van 50 meter vliegen. Als je kijkt naar de bovenstaande afbeelding dan valt meteen op dat de Spark het overige luchtverkeer niet snel zal hinderen. Toch is de wetgeving in Nederland vrij streng en je moet je daar met een Spark ook aan houden. Via deze website kan je zien waar je wel en niet mag vliegen. De Spark kan vanwege de maximale standaard vlieghoogte van 50 meter prima vliegen in een CTR-gebied en zelfs in de meeste NO-Fly zones maar het gaat nog jaren duren voordat de overheid dat ook snapt. Het voelt nu alsof ze de regels over het vliegen met een Boeing gelijktrekken met de wetgeving voor een sportvliegtuigje. Via deze website kunnen beginnende drone piloten alle regels over het vliegen met een drone lezen.

Ondertussen zagen we dat de DJI Spark Fly-more Combo af en toe al te koop is voor €749,00. Dat is echt geen geld voor deze slimme mini drone. We hebben eerder dit jaar de Mavic Pro getest maar door het gebruiksgemak van de Spark kunnen we die niet meer echt aanraden. Nu meteen een Spark kopen is ook niet slim omdat DJI op 28 september aanstaande weer met iets nieuws komt. Wat dat is, is nog niet duidelijk maar denk daarbij aan handgebaren om je drone te besturen. Tot slot nog enkele foto’s die we afgelopen tijd hebben gemaakt met de Spark. Wij zien de Spark vooral als een vliegend fototoestel om snel even een foto te maken. Zeg maar pop-up drone, gauw even naar boven, foto maken en weer naar beneden. Als je 5 meter stijgt boven een groepje mensen heb je al een verbazingwekkende leuke en bijzondere foto. Video werkt ook goed maar de maximale framerate is wat laag en de hoogste resolutie is 1080p.

Moeder aarde in Delft.
Schip in de Caracasbaai, Curaçao
Jan Thiel Beach, Curaçao.
Jan Thiel Beach, Curaçao.
Fort Beekenburg, Curaçao.
Polder nabij Delft vlak na zonsondergang.

MobileMac review: ZEISS Mutar 0.6x Asph T* groothoeklens voor je iPhone

Het huidige ZEISS heeft een lange historie, in 1846 opgericht door Carl Zeiss in het Duitse Jena met een werkplaats voor fijnmechanica en optica en destijds snel uitgegroeid tot een van de grootste bedrijven van de DDR. Inmiddels maakt ZEISS al 170 jaar professionele lenzen en sinds enige tijd ook voor de iPhone door een samenwerkingsverband met ExoLens. Dankzij onze hofleverancier Pixigo kregen we de mogelijkheid om de ZEISS Mutar 0.6x Asph T* groothoeklens te testen met onze iPhone 7 Plus. Over deze ZEISS groothoeklens hadden we al veel positieve reviews gelezen en vooral omdat ze voorzien zijn van prachtige foto’s die gemaakt zijn de ZEISS Mutar 0.6x Asph T* voorzetlens. Hoogste tijd dus om te testen of deze ZEISS groothoeklens echt zo goed is.

Update: inmiddels hebben we via ExoLens vernomen dat ze geen houders meer gaat ontwikkelen voor de Zeiss lenzen (“helaas moet ik melden dan wij niet verder gaan met de ontwikkelingen van deze productgroep”) en dus is dit een leuke lens tot en met de iPhone 7 (Plus) maar daarna is het vermoedelijk gedaan met de houdbaarheid van de lenzen….

De ZEISS lens is met een prijs van €189,99 niet goedkoop en daarbij heb je ook nog een ExoLens houder nodig van zo’n €70 om de lens op je iPhone te kunnen bevestigen. De lens zit verpakt in een keurig doosje van karton waarop je de belangrijkste kenmerken van de lens aantreft. ZEISS noemt het zelf een professioneel lens systeem. Dat PRO moet je met een korreltje zout nemen want de beeldchip iPhone 7 Plus is slechts voorzien van een 1/3″-sensor. Ter indicatie: om een identieke foto te maken met een iPhone die gelijkwaardig is aan een full frame camera met een 28 mm f/2.8  lens heb je een zeer lichtsterke 4 mm lens nodig met een diafragma van f/0.4.

In het doosje tref je de lens aan plus zonnekap, lensdop en een afdekdopje op de achterkant van de lens. Onderin het doosje zit wat papierwerk en een viscose zakje om de lens in te vervoeren.

Alle ingrediënten uit de verpakking. Een gebruiksaanwijzing heb je voor de lens niet nodig. Alleen wat instructies voor garantie en als je de lens onverhoopt een keer moet terug sturen.

Van links naar rechts het afdekdopje voor de achterkant van de lens. Daarnaast de lensdop, het ZEISS objectief met het optisch ontwerp van ZEISS Mutar en een zonnekap van aluminium. Het nieuw ontworpen asferische, optische ZEISS Mutar design brengt een ongeëvenaard contrast en scherpte over het gehele beeldvlak. Er is nog nauwelijks chromatische aberratie waarneembaar en zelfs extreem ingewikkelde lichtsituaties zijn via een point-and-shoot manier vast te leggen.

Op de lens tref je de kenmerkende rode T* markering aan die aangeeft dat de lens is voorzien van de beroemde ZEISS antireflectiecoating. De transparante coating past ZEISS al sinds de jaren 30 toe. Door de antireflectiecoating kunnen ZEISS-objectieven onder ongunstige lichtomstandigheden beter presteren en zijn de beelden vaak veel scherper dan lenzen van andere fabrikanten. De coating zorgt daarnaast voor een minimale reflectie op het objectief. De lens brengt een beeldkwaliteit die je niet terug zal zien bij opzetobjectiefen onder de €175. De ZEISS Mutar 0.6x Asph T* groothoeklens brengt asferische lenstechniek die vergelijkbaar is met digitale spiegelreflexcamera’s.

De lens is voorzien van een lensvatting met schroefdraad die alleen te gebruiken is met een ExoLens houder. Via een draai naar rechts schroef je de lens eenvoudig in een houder.

Om de lens op je iPhone te bevestigen heb je een houder van ExoLens nodig. In eerste instantie verscheen de grijze Bracket houder die je hierboven rechtsonder ziet. Deze houder zorgde bij gebruikers van het eerst uur voor wat problemen omdat de houder tijdens het bevestigen je iPhone kon beschadigen. Tijdens het bevestigen van de aluminium houder ontstonden er krasjes op de iPhone lens. Zelf hebben we deze houder niet kunnen testen omdat deze voor publicatie van deze review nog niet binnen was. We kunnen dus niet beoordelen of de krasjes door foutief gebruik zijn gekomen of door een constructiefout. In sommige reviews heeft de ZEISS ExoLens hierdoor een lage beoordeling gekregen maar dat komt dus vooral door de houder en heeft niets te maken met de optische kwaliteit van de ZEISS lens. Inmiddels heeft ExoLens dat verholpen door twee nieuwe houders op de markt te brengen. Rechtsboven zie je de Edge houder met binnenin een verwisselbare zachte voering van rubber om beschadigingen aan je iPhone te voorkomen en links de ExoLens case die we niet hebben getest omdat die vooralsnog alleen voor de iPhone 7 verkrijgbaar is.

Hierboven de verpakking van de door ons geteste ExoLens Edge houder plus inhoud. Naast de Edge houder van aluminium voor de ZEISS lens ontvang je 6 voeringen van rubber. Zo kan je 3 generaties (6 , 6 Plus, 6s, 6s Plus, 7 en 7 Plus) iPhones gebruiken met de Edge houder. Wij gaan er vanuit dat ExoLens na de introductie van nieuwe iPhones ook weer houders maakt voor nieuwe iPhone generatie(s).

In de verpakking van de Edge-houders tref je een zakje van microvezel aan, een beknopte handleiding, garantiebewijs en instructies. Het is verstandig om voor het eerste gebruik toch even de handleiding te lezen zelfs als je dat normaal nooit doet.

Hierboven zie je de zes inzetstukjes van rubber en de aluminium ExoLens houder voor de ZEISS lens. Het rubber is stevig en scheurt niet snel. Ook het bevestigen van de voering van rubber werkt snel en eenvoudig.

De ExoLens Edge-houder is gemaakt van gefreesd aluminium en voorzien van een accessoireschoen voor bevestiging van bijvoorbeeld een flitser, lampje of audioapparatuur. Daarmee is de lens ook zeer geschikt voor MoJo’s, de zogenaamde mobiele journalisten.

De binnenkant van de aluminium ExoLens Edge-houder met het inlay van rubber. Hierdoor is het vrijwel onmogelijk om je iPhone of de lens van je iPhone te beschadigen.

De iPhone 7 Plus ExoLens houder maakt alleen gebruik van de 28mm ƒ/1.8 lens van de iPhone 7 Plus. Deze 12‑megapixel camera is identiek aan de iPhone 7. Op de foto hierboven zie je dat de tweede lens van de iPhone 7 Plus nog net iets onder de ExoLens Edge houder uitsteekt.

De ExoLens Edge iPhone 7 Plus houder sluit precies aan rondom de lens. In beeld zijn bij foto’s en video geen zwarte hoekjes waarneembaar omdat de houder perfect op de iPhone lens aansluit.

Het kleine zwarte afdekdopje voor de ZEISS lens kan je in principe thuis laten als je de lens op je iPhone laat zitten. Het lensdopje blijft als gegoten op de lens zitten en is ook eenvoudig te verwijderen. Het zonnekapje van aluminium blijft ook goed zitten op de lens. Het geheel heeft een gewicht van 90 gram maar het extra gewicht is niet hinderlijk te noemen tijdens gebruik. We vermoeden wel dat de ExloLens iPhone 7 Plus case nog handiger is maar die is helaas nog niet verkrijgbaar. De case voor de iPhone 7 overigens wel.

De hoogte van de lens met zonnekap is 3.8 centimeter en samen met de houder zo’n 5 centimeter wat uitsteekt bovenop je iPhone. De diameter van de lens zonder zonnekap is 44 mm en met 60 mm. Het gebruik van de lens zonder zonnekap kunnen we niet echt aanraden omdat er geen extra bescherming op de lens zit. De zonnekap kan beschadigingen voorkomen.

De ZEISS Mutar 0.6x Asph T* groothoeklens zonder zonnekap. Als je in het midden van de lens kijkt zie je de 28 mm lens van de iPhone. Door het gebruik van de ZEISS lens plus coating verdwijnt ook de bekende groene stip op je iPhone foto’s met tegenlicht.


De samenwerking van ExoLens en ZEISS tref je ook aan op de buitenkant van de lens. Als je meerdere ZEISS lenzen voor je iPhone hebt staat er ook nog op wat voor lens het is.

De hoogte van de lens met houder maar zonder zonnekap is zo’n 4 centimeter. Wat tijdens veelvuldig gebruik opviel is dat de houder met de lens zeer goed op de iPhone blijft zitten. De grote angst is natuurlijk dat de lens ineens spontaan eraf valt maar dat is gelukkig niet gebeurd. De bevestiging is solide en betrouwbaar. Het verwijderen van de houder kost zelfs wat moeite en dat is fijn omdat je zeker weet dat de houder goed op je iPhone zit.

Het focuspunt van de lens ligt 0.05 m tot oneindig en in de praktijk is alles op een afstand van zo’n 7 centimeter superscherp in beeld te brengen. De lens bestaat uit 4 elementen in 4 groepen. De lens is zeer geschikt voor fotografie maar ook voor video. De beelden die de lens weet te produceren zijn kwalitatief zeer goed te noemen. Hieronder een aantal voorbeelden die je ook in volledige resolutie kan downloaden via deze link.

Dak passage Den Haag

Van alle lenzen die we inmiddels hebben getest kunnen we na beoordeling van tientallen test foto’s inmiddels met gemak spreken over een superieure lens. De foto’s en video’s zien er stuk voor stuk professioneel uit.

Doorkijkje Ridderzaal voorgrond ook veel details

De ZEISS Mutar 0.6x lens voor je iPhone kan je qua groothoek vergelijken met een 18mm lens op een full frame camera. De beste camera is de camera die je altijd bij je hebt maar dan moet je wel de ZEISS Mutar 0.6x Asph T* groothoeklens op je iPhone bevestigen.

Hierboven nog een onbewerkte foto van onze redactiehond Trûlah die we hebben genomen met de ZEISS groothoeklens. Bijzonder is vooral dat je zonder al te veel gedoe op een point and shoot manier binnen een paar seconden perfecte haarscherpe foto’s kan maken. Voorbeelden van ZEISS zelf kan je hier downloaden. De ZEISS Mutar 0.6x Asph T* groothoeklens is via Pixigo te koop voor €189,99 en dan heb je ook nog een houder nodig.Tot slot hebben we de ZEISS Mutar 0.6x Asph T* groothoeklens nog even met de BeastGrip Kenko lens vergeleken. We hebben de twee lenzen getest door tegelijkertijd onder dezelfde hoek een aantal test foto’s te maken.

De vergrotingsfactor van de BeastGrip Pro Series x Kenko groothoeklens is 0.75X. Samen met de 28mm lens van een iPhone 7 komt je dan uit op zo’n 21 mm als je het vergelijkt met een een full frame camera. De ExoLens Pro van ZEISS heeft een 18mm groothoek. Wat wel opvalt is dat de ZEISS lens door de 18mm groothoek sneller vertekent. Dat is geen defect maar de 3 mm verschil tussen de beide lenzen lijkt op papier klein maar is in beeld groot.

Net als de ZEISS Mutar 0.6x Asph T* groothoeklens is de Beastgrip x Kenko 0.75X Pro Series groothoeklens scherp van hoek tot hoek en is er nauwelijks vertekening te zien in beeld en heeft de lens ook geen last van chromatische aberratie. Voordeel van de BeastGrip Kenko lens is dat je 58mm filters kan gebruiken voor ND, UV of polarisatie filters. Op de ZEIS lens is dat niet mogelijk maar de lens is standaard al voorzien van een perfecte coating die reflecties wegneemt.

Voor deze review hebben we twee BeastGrip houders gebruikt plus een iPhone 7 Plus voor de ZEISS lens en een iPhone 7 voor de Kenko lens. De BeastGrip Kenko lens is ontworpen voor de BeastGrip houder en is niet zonder deze houder te gebruiken. Onze volledige review over de BeastGrip Kenko lens kan je hier lezen en de MobileMac review over de BeastGrip houder staat hier.

Optisch gezien zijn deze twee lenzen wel zo’n beetje het beste wat je voor je iPhone kan kopen op dit moment. In vakjargon spreken we dan over het beste (voorzet)glas voor je iPhone. De lenzen van Moment hebben we nog niet getest en echte cineasten gebruiken natuurlijk de anamorfische lens van Moondog Labs alhoewel BeastGrip later dit jaar ook zo’n lens gaat verkopen. Fotografen kunnen in ieder geval hun hart ophalen bij ZEIS want naast de ZEISS Mutar 0.6x Asph T* groothoeklens is er ook nog een ZEISS telefoto lens te koop voor €234,99 en een ZEISS macro lens met een equivalent van 40-80 mm.

De bevestiging van de ZEISS lens is ten opzichte van de BeastGrip Kenko lens wel geoptimaliseerd om lekkage van invallend licht tegen te gaan. Door de BeastGrip houder kan de Kenko lens soms wel iets verschuiven zodat je lelijke randen in beeld krijgt.

Optisch zijn de twee lenzen kwalitatief vrijwel gelijkwaardig. Van alle test foto’s die we met de twee lenzen heb genomen kunnen we extreme verschillen ontdekken die een leek niet snel zal zien en niet de moeite waard zijn om hier te vermelden. De ZEISS lens oogt in het midden net iets scherper dan de Kenko lens maar de Kenko is in de uiterste hoeken weer wat scherper. De beroemde coating van de Zeiss lens zorgt ervoor dat je soms net iets verder kan gaan met je creativiteit end e kleuren zijn wat frisser. Qua beeldhoek is de Kenko lens van BeastGrip wat beter toepasbaar als allround lens maar als je een beetje kan mikken dan is dat met de Zeiss eigenlijk ook geen probleem. Net als de Zeiss lens is de BeastGrip Pro en de Kenko lens te bestellen via Pixigo. Tot slot nog een aardige link naar een vlog van Kaiman Wong (AKA. Kai W) die ook heeft gekeken naar de iPhone lenzen van ZEISS.

Update: inmiddels hebben we via ExoLens vernomen dat ze geen houders meer gaat ontwikkelen voor de Zeiss lenzen (“helaas moet ik melden dan wij niet verder gaan met de ontwikkelingen van deze productgroep”) en dus is dit een leuke lens tot en met de iPhone 7 (Plus) maar daarna is het vermoedelijk gedaan met de houdbaarheid van de lenzen….

DJI Mavic Pro is de ultieme luchtfoto tool maar dankzij overspannen wetgeving van de overheid heb je er weinig aan

Net toen ik vorig jaar dacht dat GoPro de gadget van het jaar had gelanceerd, lanceerde DJI een paar dagen later ook een drone die veel compacter is maar ook nog eens een stuk intelligenter.

De DJI Mavic Pro is voorzien van sensoren en in staat om obstakels te ontwijken. De karma heeft geen sensoren. De Karma weegt bijna twee kilo en de Mavic iets meer dan 700 gram. Daarbij heeft de Mavic een zeer geavanceerd GPS systeem aan boord die in staat is om de drone zeer stabiel in de lucht te houden, zelfs bij behoorlijke wind. De Karma Drone heeft daar wat meer moeite mee en gaat vrij snel driften.

Al snel verschenen er vlogs van bekende YouTubers waarin ik de drone van GoPro vaak spontaan zag crashen en al snel bleek dat de drone van GoPro last had van een nare constructiefout. Die is inmiddels verholpen maar wie wil nu nog een GoPro Karma drone? Het is achterhaalde techniek die veel te duur is in een lompe verpakking.

Na veel lezen en vlogjes kijken bleken de meeste fouten van de DJ Mavic Pro vooral aan de gebruikers zelf te liggen. Als je heel ver met de wind meevliegt en de accu raakt onder een capaciteit van 50% dan is het niet zo gek dat je drone op de terugweg zoek raakt. De zoekgeraakte DJI drone van Casey Neistat is op de terugweg gaan landen omdat de accu leeg was en dat was helaas voor hem op het water. De drone was dus niet zomaar spontaan verdwenen maar is automatisch gaan landen omdat de accu leeg was.

Veel van de eerste reviews over de Mavic Pro waren nogal negatief over de camera van de drone. De meeste reviewers waren alleen vergeten om te focussen en daardoor waren de beelden in de eerste reviews allemaal onscherp. Sommige reviews zijn daarna voorzien van een update omdat de reviewer was vergeten om de handleiding te lezen zoals bij Wired. Gelukkig had fotograaf Michael Shainblum vrij snel na de lancering wel in de gaten hoe de nieuwe manier van focussen werkt en werden de beelden in nieuwe reviews ineens stukken beter. De Mavic heeft geen fixed focus zoals bij de GoPro Karma maar een tap to focus systeem. Dat is iets lastiger om te bedienen maar geeft je wel meer mogelijkheden om mooie beelden te maken met je vliegende camera.

De Mavic Pro kost €1199 en de GoPro Karma met GoPro HERO5 black camera €1399. Voordeel van de Karma is dat je de grip ook kan gebruiken voor gestabiliseerde handheld video’s. De MobileMac review over de Karma Grip kan je hier lezen en kan ik je zeker aanraden. DJI heeft veel meer ervaring met drones en GoPro heeft weer iets meer verstand van camera’s. Optisch gezien verschillen de 12-megapixel camera’s van de twee drones niet veel van elkaar. De camera van de Mavic heeft iets meer mogelijkheden en je kan je door de perfecte stabiliteit van de Mavic Pro ook iets meer bezig houden met de compositie van je shot.

De Mavic Pro zit verpakt in een doosje van karton met een plastic handvat. In dat doosje tref je naast de Mavic Pro een oplader aan, 2 kabeltjes om je smartphone zoals de iPhone aan de afstandsbediening te verbinden, een kabeltje om de afstandsbediening op te laden, een snelstartgids, handleiding en extra propellers.

Op de Mavic Pro zitten indicatiestickers geplakt die je introduceren met de onderdelen van de Mavic en het gebruik daarvan. Het komt er op neer dat je eerst de voorste armen van de drone moet uitklappen en daarna de achterste armen. Daarna kan je de propellers bevestigen.

Op de het plastic kapje van de gimball zit een dopje van rubber om beschadigingen te voorkomen. Aan de onderkant van de Mavic Pro zitten twee ultrasone sensoren plus twee camera’s om samen met de GPS de afstand tot de grond te kunnen bepalen. Vlak na het opstijgen maken de camera’s foto’s van de thuisbasis die bij een Return to Home (RTH) landing als referentie gebruikt worden.

De bouwkwaliteit van de Mavic Pro is erg goed en het zou raar zijn als DJI dit jaar geen Red Dot Award gaat winnen met het doordachte design wat je doet denken aan de Transformers. Dankzij het slimme vouwmechanisme van de drone en het inklappen van de propellers is de drone zo compact dat hij in je rugtas past.

De gimball (camera) is vrij kwetsbaar en daarom zitten er twee plastic kapjes omheen om hem te beschermen. De gimbalafdekking moet voor de vlucht verwijderd worden omdat anders de koeling van de drone niet goed genoeg werkt. Achter de camera zit een tweede plastic afdekking die dient als klem om de gimball tijdens transport te beschermen. Ook deze moet je voor de vlucht verwijderen. Om het klepje te bevestigen moet een beetje priegelen en dat is dan ook eigenlijk het enige minpunt aan het design van de drone. Het plastic kapje van de gimbalafdekking is zeer kwetsbaar en breekt binnen een maand bij iedere Mavic Pro eigenaar.

De Mavic Pro moet je eigenlijk zien als een vliegende micro computer die met de ingebouwde GPS in staat is om samen met de optische en ultrasone sensoren precies zijn positie weet te bepalen. Als het een beetje waait kan de drone dat perfect compenseren en toch stabiel in de lucht blijven hangen.

Zowel optisch als technisch gezien is de DJI Mavic Pro een wonderbaarlijk stuk techniek. Aan de voorkant zitten twee camera’s die in staat zijn om obstakels te detecteren. Als je recht op een muur af vliegt stopt de drone op enig moment. Dit kan je ook uitschakelen dus het is wel verstandig om deze instelling voor je vlucht of na een update goed te checken. De detectie werkt ook niet goed als je naar een raam vliegt of achteruit vliegt. Aan de achterkant van de drone zitten geen sensoren.

De foto’s die je met de 12-megapixel camera kan maken zijn goed maar in de hoeken van de foto vaak wat minder scherp. Dit is geen mankement maar vermoedelijk het hoogst haalbare van de lens van de camera. Video tot 4K is prima maar wel vaak net iets te scherp. De maximale framerate is 30 beelden per seconde en dat is ook wat mager. Bij een resolutie van 180p kan je de framerate wel verhogen maar de camera kan dit niet aan omdat het beeld er dan niet uitziet. Waarschijnlijk kan de beeldsensor dit niet verwerken. Over het algemeen zijn de video’s en foto’s die ik onder goede lichtomstandigheden heb gemaakt prima. Je kan de instellingen van de camera ook tweaken door de witbalans, ISO waarde, kleurprofiel of belichtingscompensatie aan te passen. De stabilisatie van de camera is goed maar bij extreme tegenwind of windkracht zes krijg je af en toe wel de propellers in beeld te zien. Bij normaal weer komt dit niet voor.

Wat opvalt is dat de Mavic Pro bijzonder eenvoudig te bedienen is. De drone vliegt zeer stabiel en is zeer betrouwbaar. Door de ingebouwde GPS weet de Mavic Pro precies waar hij is en is in staat om bijvoorbeeld een zeer stabiele timelapse vanuit de lucht te maken. De drone is te besturen via de bijgeleverde afstandsbediening of via je iPhone of iPad via het ingebouwde WiFi netwerk van de Mavic. In het laatste geval is het bereik dan wel beperkt tot 100 meter. Met de afstandsbediening is het bereik volgens de specificaties 7 kilometer. Dit bereik kan je via de DJI app overigens beperken. In Nederland moet een drone altijd in het zicht blijven als je er mee vliegt.

De armen van de Mavic Pro zijn volgens DJI tenminste 5000 vluchten in en uit te klappen. Het landingsgestel van de drone is wat beperkt dus je moet goed opletten dat je gaat landen op een vlakke ondergrond. Als je bijvoorbeeld gaat landen in gras wat een week niet gemaaid is dan zal je al snel merken dat de DJI ook goed werkt als grasmaaier. Het is ook niet aan te raden om op te stijgen of te landen op een zanderige ondergrond want de ventilator in de drone zuigt via de voorkant lucht aan om de inwendige electronica te koelen.

De afstandsbediening is voorzien HD Video Downlink zodat je via je iPhone live 1080p beeld krijgt te zien van je drone. Na het lezen van de gebruiksaanwijzing werkt de afstandsbediening prima. Je kan de drone ook besturen zonder smartphone als je gewoon wil vliegen.

In de afstandsbediening zitten twee houders waarin je een iPhone kan vastklikken. Het bijgeleverde kabeltje met Lightning connector is erg kwetsbaar. Het beeld van mijn drone viel na een week ineens spontaan weg maar dat bleek aan een kapot kabeltje te liggen. Nadat ik het had vervangen voor een beter exemplaar heb ik er nooit meer last van gehad.

Aan de rechterzijkant van de drone zit een uitsparing voor een Mico-SD kaartje. Links daarvan een reset knopje, daarboven een schakelaar om het WiFi-netwerk van de drone te activeren om hem via een smartphone zoals de iPhone te besturen. Aan de rechterkant zit een micro USB poort voor updates.

Via de gratis DJI GO 4 app kan je de Mavic Pro eenvoudig bedienen en updates installeren. In gebieden waar je niet mag vliegen met een drone worden de geofencing gegevens automatisch geüpdatet. Zo vloog ik onlangs richting de Hoogovens in IJmuiden en botste mijn drone automatisch tegen een virtueel hekwerk wat DJI heeft ingebouwd. Hier in Delft heb je ook een kernreactor maar dat leek met als geofencing test net weer iets teveel van het goede.

Op de website van DJI staat een kaartje van Nederland met de gebieden waar je niet mag vliegen met een drone. Dit zijn voornamelijk vliegvelden die zijn gemarkeerd als een rood gebied, de gele warning area gebieden rondom een vliegveld zijn op de bovenstaande kaart niet zichtbaar maar zie je wel via de DJI app als je met de DJI Mavic Pro wil opstijgen in zo’n gebied of via deze kaart waarvan hieronder een selectie in het gebied waarin ik heb gevlogen.

In gevaarlijk gebied nabij een vliegveld is het niet mogelijk om op te stijgen. Dit werkt met de Mavic Pro perfect via geo-fencing. Als je al aan het vliegen bent richting zo’n gebied zoals luchthaven Rotterdam zal je op enig moment ook merken dat je niet verder kan vliegen. In de nabije toekomst zal je steeds vaker merken dat je met je drone niet meer in een bepaald gebied kan vliegen omdat het niet maar maar vermoedelijk ook omdat terroristische organisaties ook gebruik maken van drones om aanslagen te plegen. Op de bovenstaande kaart moet je in de licht groene gebieden oppassen. Geel is gevaarlijk en rood is een no-go area. Veilig en perfect bedacht door DJI maar in Nederland hebben we ook nog zoiets als een Overheid en je raad het al die heeft weer iets heel anders bedacht.

Net zoals je nog niet kan stemmen via een computer maar met een potlood hebben ze bij het Ministerie van Infrastructuur en Milieu ditmaal de rode kleurtjes maximaal ingezet rondom luchthavens en kwetsbaar gebied zoals ambassades en de woning van de Koning. Volgens de legenda van het kaartje is donkerrood no-go area en daar kan ik me prima in vinden. Wat het licht rode gebied is, is niet duidelijk. Is het beperkt toegestaan of ook aangemerkt als no-fly zone?

Op andere websites van de overheid kwam ik weer aanwijzingen tegen waarop staat dat ik minimaal 3 kilometer uit de buurt van luchthavens moet blijven en dat komt overeen met de kaartjes van DJI. Daarnaast is het ook verboden om te vliegen over aaneengesloten bebouwing en boven personen, wegen, treinen of havens. Als blanco nieuwkomer in de drone wereld lijkt me dat ook vrij logisch en ik snap heel goed dat ik niet hoog in het luchtruim moet gaan klooien. Daarnaast besef ik ook dat je mensen of dieren behoorlijk kan beschadigen met een drone en dat een orbit boven het Binnenhof vast wel spectaculair beeld gaat opleveren maar dat je dat beter niet kan doen. Gezond verstand heet dat, daar heb ik geen rood gekleurde kaarten van Nederland voor nodig.

Toch is het oppassen geblazen want de politie jaagt op internet en sociale media op video’s en foto’s die zijn genomen met drones. Vanuit het politiebureau in Schagen (kan je daar met euro’s betalen?) is er onlangs met veertig medewerkers van de politie een ‘drone-athon’ gehouden om dronebestuurders op te sporen die in de fout zijn gegaan. Veel van de dronebestuurders zijn opgespoord en hebben een waarschuwing gekregen. Een aantal overtredingen waren zo ernstig dat het Openbaar Ministerie gaat bekijken of er strafvervolging mogelijk is.

Inmiddels liggen er al weer nieuwe gevaren op de loer. ISIS maakt al enige tijd gebruik van drones om aanslagen te plegen. Als je naar de bovenstaande foto’s kijkt ziet dat er nogal knullig uit maar het effect is griezelig goed.

Op sociale media zijn inmiddels honderden video’s te vinden van succesvolle aanslagen via een drone. Als je de video’s bekijkt snap je al snel dat IS in staat is om met drones van een paar honderd euro precisie bombardementen uit te voeren. Een lullig bommetje ingepakt met gaffertape is in staat om een tank uit te schakelen. Ik vraag me echt af hoe we in Nederland ons gaan wapenen tegen dit soort toekomstige gevaren.

Onlangs liet de Amerikaanse generaal David Perkins tijdens een symposium al weten dat een bondgenoot van de VS een drone van €300 tijdens een militair conflict met een Patriotraket van 2 miljoen euro uit de lucht had geschoten. Effectief maar onze Patriots staan vermoedelijk nog aan de grens met Turkije of zijn niet meer inzetbaar vanwege achterstallig onderhoud. Ze staan in ieder geval (nog) niet op het Binnenhof. Nieuw is in ieder geval wel dat de politie een Amerikaanse zeearend inzet bij grote evenementen om drones te onderscheppen. Of ze dan verwachten dat iemand stiekem foto’s of video’s gaat maken of bommetjes gaat gooien is mij niet helemaal duidelijk.

De linker mevrouw is overigens geen vrouwelijke variant van een robocop maar heeft beschermende kleding aan. De foto is genomen door  tijdens de huldiging van Feyenoord.

Toch is een drone gevaarlijk speelgoed als je kijkt naar een ernstig incident uit 2015 in Engeland. Een eigenaar van een drone verloor de controle over zijn drone en de propeller raakte het oog van een kind. Gevolg was dat de oogbal van het kind in tweeën is gesneden. Een voorbeeld wat iedere drone piloot gezien zou moeten hebben voordat je ooit gaat vliegen.

Voor deze review heb ik me redelijk gehouden aan de kaart van de overheid met de plekken waar je wel en niet mag vliegen. Bij mij in de polder in Delft is het blijkbaar helemaal verboden maar in Nederhorst den Berg is het volgens de drone kaart van de overheid wel toegestaan.

Toch had ik daar op 120 meter hoogte gemakkelijk een near-hit kunnen veroorzaken met een Boeing die blijkbaar ineens een andere landingsroute kreeg toegewezen.

Ook op Zandvoort kreeg ik te maken met vliegverkeer wat aanzienlijk lager aan het vliegen was dan bij mij in de polder in Delft? Ik kan in ieder geval de conclusie trekken dat er gebieden zijn waar het echt gevaarlijk is om te vliegen met een drone maar op die plekken staat de overheid het gewoon toe en daar klopt natuurlijk helemaal niks van.

De minimale vlieghoogte van vliegtuigen buiten de bebouwde kom is in Nederland 150 meter. Binnen de bebouwde kom is dat 300 meter. Helikopters mogen in Nederland 360 meter boven de bebouwde kom vliegen. Buiten de bebouwde kom is dat 150 meter. Politie mag boven de bebouwde kom op maximaal op 80 meter hoogte vliegen. Vlakbij de plek waar ik de bovenstaande foto heb genomen parkeerde onlangs nog een Mobiel Medisch Team een traumahelikopter. Dat is een beetje de wereld waarin we nu leven. Als ik daar op dat moment aan het vliegen was met mijn drone had ik onmiddellijk de vlucht afgebroken. Als je daarnaast niet hoger vliegt dan 80 meter dan is er eigenlijk weinig aan de hand, ook in een CTR gebied.

Het is jammer dat de overheid dat op dit moment anders ziet maar ook jammer dat er nog steeds mensen zijn die hun drone laten opstijgen nabij een luchthaven. Die moet je wat mij betreft oppakken en poging tot doodslag ten laste leggen. Mensen die met hun drone wat fotootjes maken in een CTR-gebied en keurig onder de 80 meter blijven krijgen nu een boete. Daarom heb ik mijn DJI Mavic Pro drone met pijn in het hart al weer verkocht via Marktplaats omdat ik geen zin heb in een boete van €1000 omdat ik in een CTR-gebied heb gevlogen. Als de wetgeving genormaliseerd is koop vast wel weer eens een drone maar nu heb ik geen zin om ruzie te maken met een BOA over een fotootje wat ik heb gemaakt op tien meter hoogte in een gebied waar het blijkbaar verboden is om met drones te vliegen.

De DJI Mavic Pro zie ik vooral als een vliegende camera die zeer geschikt is om vrijwel overal veilig even een foto of video te maken. Helaas staat de huidige wetgeving dat niet toe. Regeltjes zijn regeltjes en als je toch een foto maakt in een gebied waar dat niet mag riskeer je een boete van minimaal €300.

Dat de DJI Mavic Pro standaard is voorzien van geofencing zodat ik niet eens kan opstijgen in de buurt van een luchthaven en no-fly zones is helaas nog niet bekend bij BOA’s. Dat zal nog lang duren want de Europese Commissie gaat pas in 2020 definitieve regels voor drones opstellen waar wij ons in Nederland ook aan zullen moeten houden. Tot die tijd hebben we helaas te maken met overspannen wetgeving en bijbehorende mensen die dat moeten uitvoeren.

Tot 2020 ga ik me vermaken met mijn vlieger die ook heel hoog kan in een CTR gebied. Volgens de wet mag ik 5 kilometer rond een vliegveld niet vliegeren maar daarbuiten tot een hoogte van maximaal 100 meter mag het wel maar niet met een drone, snap je het nog? Ik ook niet….. De DJI Mavic Pro is geweldig en ik kan hem iedereen aanraden als je in een wit gebied vliegt op deze kaart.

MobileMac review: Beastgrip x Kenko Pro Series 0.75X Wide Angle Lens

BeastGrip heeft de ultieme houder gemaakt voor iPhoneografen en Mojo’s, de zogenaamde mobiele journalisten. Probleem bij de introductie was alleen dat er nog weinig goede lenzen beschikbaar waren. Met de komst van de Kenko 0.75 lens is dat al aardig opgelost. De uitgebreide MobileMac review over de BeastGrip houder kan je hier lezen. In deze review kijken we naar de BeastGrip Kenko groothoek lens.

De Beastgrip Pro Series 0,75x groothoeklens zit keurig verpakt in kartonnen doosje en is te koop voor €179,99. Dat is een hoop geld en vandaar dat we even de tijd hebben genomen om deze lens goed te testen.

De Beastgrip x Kenko 0.75X Pro Series groothoek Lens is de meest geavanceerde smartphone lens die BeastGrip tot nu toe heeft laten maken. Laten want BeastGrip heeft de hulp ingeroepen van Kenko Tokina Co., Ltd. De legendarische Japanse fabrikant van lenzen heeft zijn best gedaan om de ultieme groothoeklens te maken.

De lens is ontworpen voor smartphones zoals de iPhone die een lens hebben met een brandpuntsafstand vanaf 28mm of groter. Daaronder daalt de beeldkwaliteit in de hoeken van het beeld. De lens zit goed verpakt in foam. In de doos tref je een “pro series” sticker aan plus een zakje van zacht stof om de lens in te vervoeren en een microfiber doekje om de lens schoon te maken.

Zo’n zakje is vooral handig als je meerdere lenzen gebruikt maar vooralsnog is die keuze bij Beastgrip beperkt. Beastgrip heeft op dit moment wel goedkopere lenzen maar de kwaliteit daarvan is niet te vergelijken met deze lens. Later dit jaar komt er ook een anamorphische lens van Beastgrip op de markt plus een tweede versie van de DOF adapter waarmee je DSLR lenzen van Canon kan gebruiken. De eerste generatie BeastGrip DOF adapter versie gaan we binnenkort testen maar door een overvloed aan review materiaal wat nog op de plank ligt duurt dat nog even. We gaan er ook vanuit dat meer mensen geïnteresseerd zullen zijn in deze lens dan in een DOF adapter.

Kenko is vooral bekend om de teleconverters en filters die het bedrijf al sinds 1960 maakt. De lenzen die het bedrijf maakt zijn bekend onder de merknaam Tokina. De lens die BeastGrip verkoopt draagt de naam Kenko en onder die naam maakt het bedrijf ook veel goedkope voorzetlenzen voor smartphones. Verwarrend omdat je al gauw het idee krijgt dat je een opgepimpte voorzetlens koopt maar dat is niet het geval.

Volgens BeastGrip is de groothoeklens van hoek tot hoek scherp, heeft hij geen vervorming en is er geen chromatische abberatie te zien. Als je gebruik maakt van deze lens krijg je zo’n 25% meer (wijder) beeld te zien dan via de lens van je iPhone.

De lens is voorzien van een 58mm vatting zodat je bijvoorbeeld een ND, UV of polarisatiefilter kan gebruiken. In de praktijk blijkt al gauw dat een zonnekap bij mooi weer best handig is met deze lens maar die zit er helaas niet standaard bij.

De lenzen van de iPhone 7 en de iPhone 7 Plus hebben standaard al last van groen lens flare puntje en als je daar nog eens een voorzetlens voor gaat zetten zoals de BeastGrip Kenko dan zal je zien dat het groene stipje nog groter is geworden.

Deze lichtvlekken ontstaan als je een foto maakt richting een felle lichtbron zoals de zon of door reflecties door fel licht. Je ziet al gauw vlekken in beeld die men in vakjargon lens flare noemt.

Ze ontstaan doordat het (zon)licht op de elementen van het objectief weerkaatst. Je kan dit voorkomen door gebruik te maken van een zonnekap of je hand. In de bovenstaande foto’s zie je soms meerdere groene puntjes doordat we gebruik heb gemaakt van een een filter wat daardoor nog meer weerkaatsingen in beeld veroorzaakt.

Tot zover het enige minpuntje wat we hebben kunnen ontdekken aan de lens. BeastGrip zou er standaard een zonnekap bij moeten leveren want dan zou de lens meteen perfect zijn. De afgelopen maanden hebben we veel foto’s en video’s gemaakt met de lens en die zien er stuk voor stuk erg goed uit.

In de hoeken is er geen vertekening te zien en de foto’s zijn zeer scherp van het midden tot in de hoeken. Linksboven zie je een foto die genomen is met een iPhone 7 Plus plus de BeastGrip Kenko lens en rechts zonder de Kenko lens. Bij mooi weer en een beetje zon herken je de foto’s al gauw aan de lens flare puntjes.

Via het display van je iPhone zie je de lens flare ook voordat je een foto maakt. Door de compositie van je shot iets aan te passen kan je de flare makkelijk vermijden. Het is vaak een kwestie van een stapje naar rechts of links om de flare uit je beeld te laten verdwijnen.

Met de Beastgrip x Kenko Pro Series 0.75X groothoek lens hebben we kwalitatief zeer goede foto’s kunnen maken de afgelopen tijd. Als we ter vergelijking kijken naar een 12-megapixel Fuji X100 of een Ricoh GR dan is dit de lens die qua kwaliteit het meest in de buurt komt.

De afgelopen jaren hebben we veel lenzen voor de iPhone getest en dit is qua scherpte, groothoek en minimale afwijkingen de beste lens tot nu toe. Dat mag ook wel want de lens kost €179,99 en dan heb je ook nog eens een BeastGrip houder nodig van €219,99. Samen een kleine €400 maar dan heb je ook wat. In de Verenigde Staten kan je deze set ook kopen voor $248.00 maar zo’n goedkope bundel is hier helaas nog niet te koop.

Omdat Beastgrip ook een goedkopere 0.43x groothoek lens verkoopt hebben we die ook gekocht en getest en we kunnen concluderen dat je beter kan doorsparen voor de Beastgrip x Kenko Pro Series 0.75X Wide Angle Lens.

Hierboven 2 foto’s die we met de goedkopere lens hebben gemaakt. Ze zijn soms best aardig maar de vertekening in de hoeken is slecht. Daarbij zit de scherpte vooral in het midden en krijg je in de hoeken al gauw een onscherp effect te zien. De bijgeleverde macro lens die onderdeel is van de lens is wel erg goed en ook scherp maar het voelt toch een beetje aan als speelgoed en is bijlange na niet professioneel te noemen.

Als we zeer kritisch kijken naar de Beastgrip x Kenko Pro Series 0.75X Wide Angle Lens dan is het zwart niveau van foto’s die we hebben genomen met een iPhone 7 Plus soms net iets te veel van het goede, sommige foto’s liggen net iets te diep in het zwart.

Dat is makkelijk te corrigeren via Photoshop en lijkt mij meer een probleem van de software van de iPhone 7 (Plus) dan van de bijzonder goede Kenko lens.

Hierboven een indicatie van het formaat van de Beastgrip x Kenko Pro Series 0.75X Wide Angle lens (onder) ten opzichte van de goedkopere Beastgrip extreme groothoek lens (boven) die €49 kost.

Technische specificaties van de Beastgrip x Kenko Pro Series 0.75X Wide Angle Lens: 

De lens is gemaakt van aluminium met geanodiseerde zwarte afwerking. De lens is voorzien van 37 mm schroefdraad en op de lens kan je filters bevestigen met een schroefdraad van 58mm.

  • Lens constructie: 3 elementen in 3 groepen
  • vergrotingsfactor: 0.75X
  • Lens coating: meerdere lagen anti reflectie
  • Resolutie: 300 lp/mm  (hoek) 270 lp/mm
  • Vervorming: >0.4%
  • Chromatische aberratie: >1px in de hoek
  • Prijs: €179,99

Conclusie: 

Over de kwaliteit van de Beastgrip x Kenko Pro Series 0.75X groothoeklens kunnen we kort zijn. Het is de beste lens die we tot nu toe hebben getest voor de iPhone. De lens heeft wel veel last van lens flare maar dat is te voorkomen door een 58mm zonnekap te kopen of via een app het diafragma te verkleinen. De lens is alleen te gebruiken met houders zoals de Beastgrip die voorzien zijn van een schroefdraad van 37 mm. Lees hier onze review over de Beastgrip houder voor de iPhone.